ภารโรงวิถีมาร

ตอนที่ 49 คำชมจากผู้อาวุโสหลิงมู่

6 นาที· 1.3K คำ

หลังจากเข้าไปในถ้ำ ก็เป็นโถงใหญ่

ตรงกลางโถงมีโต๊ะหินขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ตอนออกแบบแต่แรกนั้น โต๊ะหินมีไว้ให้คนจำนวนมากนั่งกินข้าวด้วยกัน จึงใหญ่โตนัก บัดนี้ บนโต๊ะหินไม่มีข้าวปลาอาหาร กลับเต็มไปด้วยบุปผาห้าสี

บุปผาห้าสีต้องผึ่งให้แห้งก่อน จึงจะเก็บรักษาได้

หินอัคคีบนหลังคานั้น แสงนุ่มนวลยิ่ง ปราณไฟที่ปลดปล่อยออกมา เหมาะอย่างยิ่งในการอบแห้งดอกไม้

จางผิงอันเปิดเนตรวิญญาณ จ้องมองบุปผาห้าสีบนโต๊ะ เขาแยกบุปผาห้าสีออกเป็นกอง ๆ ไว้ก่อน

มีกองหนึ่งเป็นบุปผาห้าสีที่เติบโตแค่วันเดียว

กองหนึ่งเติบโตสองวัน

กองหนึ่งเติบโตสามวัน

……

ยังมีอีกกองหนึ่งที่เติบโตถึงสิบห้าวันเต็ม ๆ เป็นเวลานานที่สุด

……

จากนั้นแต่ละกองยังต้องแยกย่อยอีก ตามระยะเวลาที่อบแห้งไม่เท่ากัน ก็แบ่งเป็นหลายส่วน บ้างอบแห้งนานกว่า บ้างอบแห้งสั้นกว่า

เขากำลังทำการทดลอง

จางผิงอันเริ่มใช้เนตรวิญญาณตรวจสอบบุปผาห้าสีเหล่านี้

บุปผาห้าสีเหล่านี้เติบโตในที่ซึ่งมีปราณวิญญาณเข้มข้น

ปราณวิญญาณที่มีอยู่ ไม่ว่าจะปริมาณหรือความบริสุทธิ์ ล้วนดีกว่าบุปผาห้าสีที่หานเสี่ยวหามาได้จากนอกเมืองเตาใหญ่มากนัก

ไล่ตรวจบุปผาห้าสีทีละส่วน ๆ ไป

พลังปราณ ยังพอใช้…

ความบริสุทธิ์ เริ่มลดลงแล้ว…

……

พลางดูพลางพูดพึมพำคนเดียว เสริมความจำ

หลังจากตรวจสอบบุปผาห้าสีทั้งหมดแล้ว

ในที่สุดเขาก็ค้นพบกฎ!

บุปผาห้าสีที่เติบโตห้าหรือหกวัน ปราณวิญญาณภายในบริสุทธิ์ที่สุด ระยะเวลาเติบโตนานหรือสั้นเกินไปล้วนไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป