วันนี้ท่านชิงเฟิงช่างอารมณ์ดีนัก ถึงกับรู้จักเชิญข้ากินผลไม้? ยื่นมือจะไปหยิบแอปเปิ้ล
“อย่าแตะ!” ชิงเฟิงตีหลังมือเขา แล้วแย่งแอปเปิ้ลกลับมา พลางยิ้มกล่าว “วันนี้ข้ามิได้เชิญเจ้ากินผลไม้ แต่จะให้บทเรียนแก่เจ้า อธิบายหลักการฝึกฝนให้ฟัง เจ้าจงตั้งใจฟังให้ดี!”
“หา?” จางผิงอันตกตะลึง
วันนี้ชิงเฟิงเป็นอะไรไป? ถึงกับจะสอนบทเรียนพื้นฐานการฝึกฝนให้ข้า?
ชิงเฟิงกระแอมคอ “เจ้ารู้หรือไม่ ว่ารากวิญญาณแต่ละชนิดต่างกันอย่างไร?”
จางผิงอันพยักหน้ารัว “ทราบ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ห้าชนิด แต่ละชนิดมีเอกลักษณ์ เน้นด้านต่างกัน บางอย่างระเบิดรุนแรง บางอย่างแข็งแกร่ง บางอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ย่อมต่างกันเป็นธรรมดา”
ชิงเฟิงส่ายหน้า “ที่ข้าถามมิใช่เรื่องนี้ ที่ข้าถามคือ เจ้ารู้หรือไม่ เหตุใดรากวิญญาณเดี่ยวจึงเหมาะแก่การฝึกฝนมากกว่า?”
เรื่องนี้จางผิงอันไม่รู้จริง ๆ จึงส่ายหน้า
พลั่ก!
ชิงเฟิงวางส้มโอลูกใหญ่ไว้ด้านหนึ่งของโต๊ะ แล้วอีกด้านหนึ่งวางแอปเปิ้ล ลูกแพร์ องุ่น เชอร์รี่ และฮอว์ธธอร์น ผลไม้ห้าชนิด
เขาชี้ส้มโอพลางว่า “นี่คือรากวิญญาณเดี่ยว ธาตุอื่นของผู้นี้อ่อนแอมาก จนมองข้ามได้ ดูแค่สิ่งนี้ก็พอ เป็นทอง น้ำ ไม้ ไฟ หรือดิน อย่างใดอย่างหนึ่ง”
แล้วชี้ผลไม้ห้าชนิดที่เล็กกว่า “พวกนี้ก็คือรากวิญญาณห้าธาตุ ปนเปสับสนวุ่นวาย”
“เมื่อฝึกฝนด้วยรากวิญญาณเดี่ยว เจ้าเพียงต้องให้ส้มโอลูกใหญ่นี้เติบโตต่อไปก็พอ เติบโตไม่หยุด ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าก็ยิ่งแข็งแกร่ง…”