ไม่น่าเชื่อว่าจะเกี่ยวข้องกับคดีของตนเอง!
พ่อบ้านผู้นี้คือบุคคลใหญ่โตในเมืองเตาใหญ่ อยากจะบีบข้าให้ตายก็ง่ายดั่งบีบมดตัวหนึ่งให้ตาย หัวใจพลันรู้สึกถึงลางร้าย
ที่เตาใหญ่ แท้จริงแล้วไม่ใช่ทุกอย่างจะขายได้ตามใจ แม้แต่ขายถูกไปก็ไม่ได้หรือ?
การขายสินค้าต่ำกว่าราคาโดยเจตนาร้าย!
นี่มันความผิดอะไร?
ภายใต้สายตาของเซียน แม้แต่การค้าขายแบบหลบๆ ซ่อนๆ ก็ยังถูกสืบสาวจนพบ นี่มันไม่เปิดทางให้คนจนพ่อค้าน้อยร่ำรวยเลย!
ใจของจางผิงอันเย็นเยียบ
โลกแห่งการบำเพ็ญเซียนนี้โหดร้ายกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก
หลังจากทักทายสนทนาเรื่อยเปื่อยอยู่ครู่หนึ่ง พ่อบ้านผู้นั้นก็จากไป
เจ้าหน้าที่เซียนทั้งสามหัวเราะอย่างชั่วร้ายแล้วกลับเข้าไปในห้องสอบสวน
“ไอ้หนู เจ้าก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว”
“ใครจะมาก็ช่วยเจ้าไม่ได้ทั้งนั้น...”
...
จางผิงอันสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เพียงมองสามคนนั้นโดยไม่เอ่ยคำใด
กำลังจะเริ่มตัดสินลงโทษจางผิงอัน
ทันใดนั้น มีคนเดินเข้ามาอีกคนหนึ่ง
ทั้งสามรีบลุกขึ้นโค้งคำนับพร้อมกัน “หัวหน้าหน่วย!”
หัวหน้าหน่วยดูไม่ออกอายุ ใบหน้าไร้อารมณ์ มีเจ้าหน้าที่เซียนชราผู้หนึ่งเดินตามหลังมา ซึ่งคือคนที่เคยตักเตือนจางผิงอันเป็นคนแรก เขากระซิบข้างหูหัวหน้าอยู่สองสามคำ
หัวหน้าหน่วยพยักหน้า
กล่าวกับจางผิงอันว่า “ไอ้หนู ข้าเห็นว่าเจ้าเป็นผู้กระทำผิดครั้งแรก จึงจะไม่ถือสา จำไว้ว่า ขายของได้ แต่อย่าทำลายกฎเกณฑ์ของตลาด ขายสินค้าต่ำกว่าราคาโดยพลการเป็นอันขาดไม่ได้เด็ดขาด”
จางผิงอันตะลึงไปชั่วขณะ มองหัวหน้าหน่วยและเจ้าหน้าที่เซียนชราข้างหลังเขาอย่างลึกซึ้ง เจ้าหน้าที่เซียนชราส่งสายตาให้เขา ให้เขารีบกล่าวขอบคุณ
“ขอรับ ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้าน้อยไม่ทราบมาก่อน ต่อไปมิกล้าอีกแล้ว ขอบคุณท่านที่กรุณาเมตตา ข้าน้อยจะจารึกไว้ในใจมิรู้ลืม!”