ภารโรงวิถีมาร

ตอนที่ 37 เจ้าทำผิดกฎ!

7 นาที· 1.5K คำ

โอสถรวบรวมปราณมาตรฐาน ตามทฤษฎีแล้วมีพลังวิญญาณเต็มที่ 100 หน่วย โอสถชั้นดีที่ขายในร้านมีเพียง 90 กว่า หรือแม้แต่ 80 กว่าเท่านั้น

โอสถรวบรวมปราณของจางผิงอันไม่ถึงระดับโอสถชั้นดี แต่ว่า...มันถูกนะสิ

ไม่ว่าในภพภูมิใด ล้วนมีแต่คนจนมากมาย

ถูก นั่นแหละคือสิ่งที่มีค่าอย่างแท้จริง!

"ข้า...ข้าขอโอสถปราณน้ำหนึ่งเม็ด!"

ยังไม่ทันที่ลุงอู๋จะตรวจสอบเสร็จทั้งหมด ผู้บำเพ็ญสายน้ำผู้หนึ่งก็รอไม่ไหวแล้ว เพ่งมองไปที่โอสถปราณน้ำซึ่งมีพลังวิญญาณสูงถึง 40 หน่วยนั้น นับว่าได้กำไรมหาศาล

"เงินเซียนของเจ้า!"

เกรงว่าจางผิงอันจะกลับคำ ผู้บำเพ็ญผู้นี้ล้วงเงินเซียน 30 เหรียญออกมา ยัดใส่มือเขา แล้วคว้าโอสถปราณน้ำวิ่งหนีไป

คนรอบข้างจึงได้สติ

"ข้าเอาด้วย!"

"ข้าเอาโอสถปราณดิน พวกนี้ข้าเอาไปหมดแล้ว..."

ผู้คนกรูกันเข้ามา เพื่อแย่งโอสถวิเศษหนึ่งเม็ด แทบจะลงไม้ลงมือกัน

"อย่าแย่ง อย่าแย่ง เรียงตามลำดับก่อนหลังมา ต่อไปข้าจะมาขายโอสถวิเศษบ่อย ๆ ทุกท่านไม่ต้องรีบร้อน มีทุกคน!"

โอสถวิเศษเม็ดสุดท้ายถูกแย่งไปแล้ว

ยังมีผู้คนจำนวนมากที่แย่งไม่ทัน ไม่ยอมจากไป พูดพร่ำอยู่ข้าง ๆ "น้องน้อย พรุ่งนี้ยังมีอีกหรือไม่?"

"ข้า...ก็ไม่แน่ใจ ยังต้องใช้เวลาหลอมโอสถอีก แต่เมื่อใดที่ข้ามีโอสถวิเศษเหลือ ก็จะมาขาย พวกท่านคอยติดตามดูก็พอ"

"เช่นนั้นก็ดี ยังมีขายอีกก็ดี"

จางผิงอันเวลานี้จิตใจพลุ่งพล่าน เลือดลมขึ้นหน้า คิดคำนวณว่าตนใช้การหลอมโอสถหาเงินเซียน แล้วใช้เงินเซียนซื้อสมุนไพรราคาถูก

เป็นวัฏจักรหาเงินที่สมบูรณ์แบบ ทั้งยังไม่เสียเวลาฝึกฝน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป