จิตใจมนุษย์ยากหยั่งถึง
เขาเก็บบุปผาห้าสีทั้งเก้าดอกบนพื้นขึ้นมา ใส่ลงในกระบุงดอกไม้ของตน พร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดี แล้วเดินไปยังห้องปรุงยาถัดไป
ห้องปรุงยาสาธารณะเรียงรายเป็นแถว กำแพงขาว กระเบื้องเขียว ดูคลาสสิกโบราณ เว้นระยะปลอดภัยจากบริเวณโดยรอบกว่าสิบจั้ง รอบด้านมีป้ายเตือน "สถานที่อันตราย โปรดอยู่ห่าง" หลายแผ่น ดูน่าเกรงขามนัก
ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยควันคลุ้ง และเสียงระเบิดดังสนั่นเป็นระยะ จากในห้องก็มีร่างไหม้เกรียมถูกแรงระเบิดกระเด็นออกมา
เจ้าหน้าที่กู้ภัยเตรียมพร้อมอยู่แล้ว สาดน้ำเย็นราดลงไปดับไฟก่อน จากนั้นหน่วยรักษาก็รีบเข้าช่วยเหลือทันที คนเจ็บหนักก็ถูกยกขึ้นเปลหาม พุ่งตรงไปยังโรงหมอ เห็นได้ชัดว่าทีมกู้ภัยนี้ชำนาญงานอย่างยิ่ง
มืออาชีพ!
มืออาชีพเสียจริง!
การบริหารจัดการห้องหลอมโอสถแห่งนี้ เป็นฝีมือของมืออาชีพอย่างไม่ต้องสงสัย!
เจ้าของห้องปรุงยาคือศิษย์นอกของยอดเขาเทียนตูคนหนึ่ง ไม่ค่อยเอาจริงเอาจังเรื่องการบำเพ็ญ แต่เอาจริงสุดตัวเรื่องหาเงิน เขาออกมาต้อนรับแขกด้วยตัวเอง
"พ่อค้า จะหลอมโอสถหรือขอรับ? เชิญดูทีมกู้ภัยของข้าล้วนเป็นผู้บำเพ็ญธาตุน้ำมืออาชีพ สามารถลดอันตรายจากการหลอมโอสถของท่านให้เหลือน้อยที่สุด สาบานได้ว่าเป็นเตาหลอมโอสถที่ดีที่สุดในเตาใหญ่เลยขอรับ"
เจ้าของร้านยิ้มแย้ม ไม่ถือตัว ดูไม่เหมือนผู้บำเพ็ญเลย ใบหน้ากลมท้วนเหมือนพ่อค้าเศรษฐีมากกว่า
"คิดราคาอย่างไร?" จางผิงอันสนใจเรื่องนี้ที่สุด
"หนึ่งชั่วยามแค่หนึ่งเงินเซียน ราคายุติธรรมยิ่ง เราไม่โกงใคร!"