หลังถูกวางลงบนโต๊ะ กระต่ายก็แอบลืมตาข้างหนึ่ง พอเห็นหลินอันเฉี่ยนกำลังเล่นกับสี่เหลี่ยมเรืองแสง มันก็รีบลุกขึ้นทันที เตรียมจะหนี
แต่ยังไม่ทันกระโดดลงจากโต๊ะ ก็ถูกมือข้างหนึ่งคว้ากลับไปอีกครั้ง
‘ปล่อยฉันนะ! เจ้ามนุษย์สองขาผู้น่ารังเกียจ! ช่วยด้วยยย... อื้อ’
หญ้าป่ากำหนึ่งถูกยัดเข้าปาก เสียงโหยหวนของกระต่ายจึงหยุดลงอย่างจำใจ
“อยากกินดีอยู่ดีไปตลอดไหม?”
กระต่ายส่ายหน้า
หลินอันเฉี่ยนสูดหายใจลึก ก่อนถามใหม่ “อยากมีหญ้ากินไม่หมดทุกมื้อไหม? กินอิ่ม นอนหลับเต็มที่?”
กระต่ายพยักหน้า
หลินอันเฉี่ยนขยับโทรศัพท์เข้ามา แล้วชี้ไปที่กล้อง “เดี๋ยวแกไลฟ์กับฉันนะ แค่ให้ความร่วมมือ พอฉันหาเงินได้แล้ว แกอยากกินอะไรก็จะซื้อให้หมด!”
‘จริงเหรอ?’
“จริงสิ! ฉันดูเหมือนคนหลอกลวงหรือไง? เร็วเข้า ๆ จะเริ่มไลฟ์แล้ว!”
หลินอันเฉี่ยนไม่เปิดโอกาสให้กระต่ายปฏิเสธ รีบเปิดกล้องไลฟ์ทันที: สาม สอง หนึ่ง! เริ่มไลฟ์!
“ส...สวัสดีทุกคน!”
ก่อนหน้านี้บัญชีของหลินอันเฉี่ยนเคยลงวิดีโอฝึกเต้นอยู่บ้าง ตอนเธอไลฟ์กับวงอยู่ครึ่งวัน พอเครือข่ายเอเจนซีช่วยดันยอดคนดูก็มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นหลายร้อยคน
ไม่คิดเลยว่าพอเริ่มไลฟ์จริง ๆ จะมีคนกดเข้ามาดูเป็นสิบกว่าคน
-【โห! นี่ใครกัน? ฉันไปกดติดตามสตรีมเมอร์หน้าตาดีตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?】
-【สวัสดีสาวสวย เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่า?】
-【นึกออกแล้ว เธอคือผู้หญิงคนนั้นในไลฟ์วงนี่นา! ทำไมหน้าตาเป็นแบบนี้ล่ะ? สวยกว่าในไลฟ์วงตั้งเยอะ】
แม้บริเวณที่หลินอันเฉี่ยนอยู่ตอนนี้จะค่อนข้างมืด แต่เมื่อไม่มีฟิลเตอร์แต่งหน้าและปรับผิวหนา ๆ โครงหน้าของเธอก็ดูชัดเจนยิ่งขึ้น
สันจมูกโด่งรับกับใบหน้าได้อย่างลงตัว
-【โครงหน้าสวยเหลือเกิน แบ่งฟ้ากับดินในยามรุ่งอรุณ...】
-【ไม่เคยเห็นสาวงามคนนี้มาก่อนเลย กดติดตามแล้ว!】
-【ไม่มีใครสังเกตเหรอว่ากระต่ายน้อยข้าง ๆ ก็น่ารักมาก?】
หลินอันเฉี่ยนดึงกระต่ายที่กำลังมุ่งหน้าไปทางกล้องกลับมา สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วทักทายกล้อง “เบบี๋ทั้งหลาย ไม่ได้เจอกันนานเลย! ฉันเฉี่ยนเฉี่ยนนะ ตอนนี้กลับบ้านเกิดแล้ว จะมาแนะนำเพื่อนใหม่ให้ทุกคนรู้จัก!”
กระต่ายดิ้นขลุกขลักอยู่ในมือเธอ พอเห็นในหน้าจอโทรศัพท์มีกระต่ายอีกตัวกับมนุษย์สองขาอยู่ด้วย ก็สะดุ้งตกใจ
‘นี่มันอะไรกัน! ทำไมมีมนุษย์สองขาตั้งสองตัว! แล้วยังมีกระต่ายอ้วนอีกตัวด้วย!’
หลินอันเฉี่ยนยิ้มเจื่อน ๆ อย่างสุภาพ ก่อนตบหัวกระต่ายเบา ๆ สองครั้ง “ฮ่า ๆ ขอโทษด้วยนะ กระต่ายตัวนี้เพิ่งไลฟ์ครั้งแรก เลยตื่นเต้นนิดหน่อย เอาล่ะ แนะนำตัวเองให้ทุกคนรู้จักหน่อยสิ!”
-【ฮ่า ๆ ๆ กระต่ายโง่ ๆ ตัวนี้มาจากไหนกัน?】
-【พี่สาวคะ ตื่นมาแล้วฉันสลับวิญญาณกับมนุษย์คนนี้ค่ะ ฉันต่างหากที่เป็นกระต่ายตัวนั้น!】
เห็นกระต่ายในมือไม่ขยับ หลินอันเฉี่ยนก็กระแอมแล้วลดเสียงลง “ถ้ายังไม่ขยับ เดี๋ยวก็อดข้าวนะ”
พอได้ยินแบบนั้น กระต่ายก็ยกตัวท่อนบนขึ้นทันที แล้วกลิ้งไปบนโต๊ะหนึ่งรอบ
-【โห!】
-【สุดยอด!】
เมื่อเห็นเครื่องหมายอัศเจรีย์จำนวนมากบนหน้าจอ หลินอันเฉี่ยนก็พอใจมาก ผลลัพธ์การไลฟ์ที่ทีมงานฝ่ายบริหารบอกไว้ไม่ใช่แบบนี้หรอกหรือ?
“มันบอกว่าชื่อต้าฝู ปีนี้อายุ 3 ขวบ โตเป็นกระต่ายตัวใหญ่แล้ว ชอบกินหญ้าหอม ๆ อ่อน ๆ”
ต้าฝูยกหูขึ้นอย่างพอใจ แล้วขยับเข้าไปดมหน้ากล้อง
หลินอันเฉี่ยนนึกถึงไลฟ์สัตว์เลี้ยงน่ารักที่เคยดูมาก่อน จึงจิ้มก้นต้าฝู “ตอนนี้ให้ต้าฝูโชว์ความน่ารักกับเบบี๋ในห้องไลฟ์หน่อย!”
ต้าฝูดมโทรศัพท์ จากนั้นปฏิเสธอย่างไม่ลังเล หันหลังให้ทันควัน แล้วยื่นก้นขนฟูไปจ่อหน้ากล้อง
“...”
-【นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?】
-【กล้ามากนะ กล้าเอาก้นมาให้ท่านผู้ชมดูกันเลย!】
หลินอันเฉี่ยนแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห เธอหยิบหญ้าที่แย่งมาจากปากต้าฝูก่อนเริ่มไลฟ์ขึ้นมาแกว่งตรงหน้า
“อยากกินไหม?”
ต้าฝูถีบขาหลัง พุ่งใส่มือหลินอันเฉี่ยน พอกัดหญ้าเส้นนั้นได้ ในที่สุดก็นั่งหันหน้าเข้ากล้องอย่างเรียบร้อย
“เบบี๋ทั้งหลาย ขอโทษด้วยนะ วันนี้เป็นวันแรกที่ต้าฝูไลฟ์”
-【ฉันว่ามันดูไม่ค่อยพอใจเลยนะ?】
-【สตรีมเมอร์ให้ต้าฝูกลิ้งอีกสักรอบได้ไหม? อยากอัดไว้ทำมีม!】
(ไฉ่ไฉ่ส่งรถสปอร์ต ×1)
เอฟเฟกต์ของขวัญที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอทำให้หลินอันเฉี่ยนสะดุ้ง เมื่อรวมกับไลฟ์หนึ่งชั่วโมงตอนอยู่กับวงเกิร์ลกรุ๊ปของบริษัท นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับของขวัญ
โดยเฉพาะของขวัญที่มีมูลค่า 100 หยวน!
“ได้เลย ๆ! คำขอของพี่สาวเศรษฐินีต้องจัดให้! ต้าฝู รีบกลิ้งให้พี่สาวไฉ่ไฉ่ดูเร็ว!”
ต้าฝูเคี้ยวหญ้าอยู่ในปาก ปากสามกลีบขยับอย่างคล่องแคล่ว แต่สีหน้าก็ยังไม่พอใจเหมือนเดิม
‘ฉันไม่ทำ ทำไมเธอสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำด้วย?’
หลินอันเฉี่ยนสูดหายใจลึก กัดฟันพูดเสียงเบาอย่างเกลี้ยกล่อม “ต้าฝู เด็กดีนะ พรุ่งนี้ฉันไปซื้อแครอตให้กินดีไหม?”
ปลายหูของต้าฝูไหวเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ขยับ
“แล้วชอบกินอะไรล่ะ? เคยกินข้าวโพดหวานผลไม้ไหม? ทั้งหอมทั้งหวาน กัดคำเดียวก็มีน้ำฉ่ำ ๆ เลย อร่อยกว่าข้าวโพดในหมู่บ้านตั้งเยอะ! จิ๊ ๆ ๆ...”
หลินอันเฉี่ยนพูดพลางทำท่าคิดถึงรสชาติขึ้นมา
ต้าฝูกลืนน้ำลาย ในที่สุดก็ยอมพูด ‘ก็ได้ เธอพูดเองนะ’
มันคาบหญ้าที่คาปากไว้ ทำสีหน้าราวกับทำทุกอย่างเพื่อข้าวโพดหวานผลไม้แสนอร่อย จากนั้นก็ถีบขาหลัง พลิกตัวอย่างคล่องแคล่วต่อหน้ากล้อง
-【อ๊ากกกก น่ารักมาก!】
-【กระต่ายตัวนี้ซื้อที่ไหนเนี่ย ฉลาดเกินไปแล้ว!】
-【สตรีมเมอร์ ฉันก็อยากดูกระต่ายกลิ้ง!】
(ไฉ่ไฉ่ส่งรถสปอร์ต ×2)
(เค้กน้อยส่งรถสปอร์ต ×1)
ต้าฝูเห็นเพียงหน้าจอตรงหน้ากะพริบวูบวาบ รถสี่ล้อทีละคันลอยเข้ามาแทบจะถึงหน้า
‘มนุษย์สองขา! นี่กำลังทำอะไรกัน!’
หลินอันเฉี่ยนเห็นของขวัญหลายชิ้นติด ๆ กัน ราวกับได้ยินเสียงเงินเข้าบัญชี มุมปากยกขึ้นจนหุบไม่ลง
มีคนทยอยเข้ามาในห้องไลฟ์อีกเรื่อย ๆ จำนวนคนใกล้จะทะลุหลักร้อยแล้ว
หลินอันเฉี่ยนเลื่อนดูความคิดเห็นในห้องไลฟ์ แล้วตอบทีละคน “ขอบคุณของขวัญจากพี่สาวไฉ่ไฉ่ ขอบคุณของขวัญจากพี่สาวเค้กน้อยนะคะ!”
“ต้าฝูเป็นกระต่ายป่า ไม่ขายนะคะ”
“ใช่ค่ะ ต้าฝูตัวอวบไปหน่อย แต่น่ารักมากเลยนะ”
‘ว่าไงนะ!’
พอต้าฝูได้ยินคำพูดนั้น มันก็ถีบขากระโดดขึ้นไปบนหัวหลินอันเฉี่ยนทันที มองกล้องอย่างโกรธจัด ก่อนจะแยกเขี้ยวใหญ่สองซี่ให้ดู
‘ใครบอกว่าฉันอ้วน! ฉันไม่ต้องรักษาหน้าบ้างหรือไง? นี่เป็นไขมันที่เตรียมไว้สำหรับฤดูหนาว พวกมนุษย์สองขาจะไปรู้อะไร!’
หลินอันเฉี่ยนไม่คิดเลยว่าตัวขนาดนี้จะคล่องแคล่วขนาดนั้น เธอยื่นมือไปจับ แต่งับอยู่หลายครั้งก็ยังจับไม่ได้
“ได้ ๆ ต้าฝูไม่อ้วน แค่ขนหนาไปหน่อยเท่านั้นเอง ทุกคนห้ามพูดว่าต้าฝูอ้วนนะ”
-【ฮ่า ๆ ๆ กระต่ายตัวนี้อารมณ์ร้อนเหมือนกันนะ】
-【เข้าใจเลย ก่อนหน้านี้ฉันก็คิดว่าหมาที่บ้านขนหนาเหมือนกัน จนกระทั่งโกนขนให้มัน】
-【ขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว... ขอให้แยกเขี้ยวอีกทีได้ไหม? อยากได้มีมสีหน้านี้ด้วย】
“ได้เลย!”
หลินอันเฉี่ยนคว้าหูต้าฝูไว้ได้ในที่สุด ก่อนจะเกิดเหตุไลฟ์ล่ม แล้วหิ้วมันลงมากดไว้หน้ากล้อง
“มา ต้าฝู หมอบตรงนี้ เมื่อกี้ใครว่าต้าฝูของเราอ้วน? ต้าฝู แยกเขี้ยว! ขู่ให้พวกเธอตกใจไปเลย!”
ต้าฝูรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรเชื่อฟังมนุษย์สองขาอย่างหลินอันเฉี่ยนขนาดนี้ แต่ขณะเดียวกันก็คิดว่าเธอพูดถูก จึงทำหน้าแยกเขี้ยวที่ตัวเองคิดว่าดุดันออกมาอย่างไม่ลังเล