เซี่ยอวี่หลี่หน้าอกกระเพื่อมเล็กน้อย สายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของคู่หมั้นเตือนเขาในฐานะครูว่าต้องวิพากษ์วิจารณ์คำว่า "bb" ที่เธอพูดออกมาอย่างออดอ้อนเหลือเกิน
ใครเขาจะเรียก bb เหมือนเธอกัน?
เซี่ยอวี่หลี่เลื่อนสายตาออกไปเล็กน้อย จิบน้ำชาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "คำนี้ไม่ควรเรียกเล่นๆ"
เสิ่นปิงฉือไม่ค่อยเข้าใจว่าเขาเป็นอะไรไป จึงได้แต่พูดว่า "หนูก็แค่ดูวิดีโอแล้วเรียนตาม ไม่ได้คิดจะเรียกคุณแบบนี้"
ไม่ได้คิดจะเรียกเขาอย่างนี้ งั้นก็จะไปเรียกผู้ชายคนอื่นว่า bb งั้นสิ?
ถามใจตัวเองดูสิ มีผู้ชายสักกี่คนที่ทนไหวกับคำเรียกแบบนี้จากคุณหนูเสิ่นปิงฉือผู้สูงส่งและงดงาม
ไม่ไหวหรอก
เสิ่นปิงฉือไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรไป ดูเหมือนบรรยากาศจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย
"คุณเสิ่นพูดได้ดีมาก"
เซี่ยอวี่หลี่ยังคงให้คำชมอย่างดีเยี่ยม รินชาให้เธอด้วยตัวเอง สีหน้าเป็นปกติ แต่แววตาเย็นชาลงเล็กน้อย
ท่าทีเย็นชาของเซี่ยอวี่หลี่ทำให้ความกระตือรือร้นในการเรียนของเธอลดลงบ้าง เธอพูดได้แย่มากขนาดไหน ถึงได้ทำท่าเหมือนไม่อยากสนใจเธอ?
"หนูไม่ชอบดื่มชา" เสิ่นปิงฉือเริ่มมีอารมณ์ แสดงท่าทีต่อหน้าทุกคน "หนูชอบดื่มไวน์แดง"
เซี่ยอวี่หลี่เลื่อนถ้วยชาไปทางเธอเล็กน้อย พูดอย่างอ่อนโยน "ดื่มเหล้าไม่ดีต่อสุขภาพนะ"
วันนี้เป็นวันหมั้นหมายของพวกเขา ยังไงเธอก็ควรมีสติอยู่บ้าง
ทุกครั้งที่ถูกคนอื่นปลอบ เธอก็จะยิ่งได้ใจ เซี่ยอวี่หลี่นี่เหมือนพ่อของเธอที่คอยควบคุมเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นเธอจึงเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดอย่างยโสว่า
"หนูก็ไม่ได้ดื่มเยอะเสียหน่อย ไม่ทำให้เสียเรื่องหรอก"
ทั้งสองคนยืนกรานอย่างนั้น เสิ่นปิงฉือไม่มองเขา เซี่ยอวี่หลี่จ้องมองด้านข้างใบหน้าของเธอเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร
ทั้งที่ทำตามใจเธอแล้ว ชมเธอแล้ว แต่สุดท้ายเธอก็ยังโกรธ
ตอนนี้การแยกแยะว่าเสิ่นปิงฉือโกรธง่ายขึ้นกว่าเมื่อก่อนแล้ว