ตั้งแต่เด็ก เซี่ยอวี่หลี่ได้รับการสั่งสอนมามากมาย ทั้งความรู้ มารยาท การค้าขาย ไปจนถึงการฟันดาบ ขี่ม้า ยิงธนู เขาเชี่ยวชาญทุกอย่าง ทุกวิชาได้คะแนนเต็ม
เชี่ยวชาญภาษากว่าสี่สิบภาษา มีปริญญาเอกหลายสาขา ล้วนเรียนจบก่อนกำหนดหลายปี รางวัลและสิทธิบัตรต่างๆ ได้มาจนล้นมือ
เซี่ยอวี่หลี่คือ 'ลูกบ้านอื่น' ในปากของทุกคน ยืนอยู่บนยอดเขามองคนอื่นไต่เต้าขึ้นมาตามทางอย่างหยิ่งทะนง คนอื่นได้แต่เดินตามแผ่นหลังของเขา ความสำเร็จของเขาทิ้งห่างจนคนอื่นมองไม่เห็นฝุ่น
เขาเรียนมาหลายวิชานัก แต่ไม่มีสักวิชา ที่เคยสอนให้เขารับมือกับน้ำตาของผู้หญิง
น้ำตาของผู้หญิงนี่ ช่างเป็นสิ่งประหลาดแท้ อาจเป็นน้ำตาแห่งความยินดี ตื่นเต้น หรืออาจจะเศร้าโศก เจ็บปวด นี่คือทั้งหมดที่เขารู้จากความรู้ที่มี
และเขาก็รู้ด้วย ว่าเสิ่นปิงฉือในตอนนี้ กำลังร้องไห้เพราะความเศร้า
เขารังแกเธอ ก็สมควรแล้ว
ตั้งแต่เด็กเขาเป็นพวกเมาง่าย แทบไม่แตะเหล้า จำนวนครั้งที่ดื่มก็พอๆ กับที่สูบบุหรี่ นับครั้งได้ น้อยจนน่าสงสาร
ดังนั้นแม้แต่ตัวเขาเอง ก็ไม่ค่อยรู้หรอกว่าตอนเขาเมา เขาจะเป็นยังไง
จะกลายเป็นคนไร้มารยาทไหม จะเผยด้านมืดที่จงใจปกปิดไว้ทุกวันออกมาไหม หรือจะคิดลบหลู่สิ่งที่ตัวเองรู้สึกว่าสวยงามในใจ?
นี่เขาทำอะไรลงไป?
ปกติเซี่ยอวี่หลี่จะดื่มคนเดียว แล้วเข้านอนในห้อง ตื่นขึ้นมาคนเดียวในวันรุ่งขึ้น ระหว่างนั้นก็ไม่มีช่องว่างให้ไปรังแกใคร