พลังห้าธาตุเริ่มโคจรภายในร่างอย่างเป็นทางการ พร้อมกับจุดลมปราณที่กลืนกินและพ่นพลังห้าธาตุแห่งฟ้าดินไปพร้อมกัน
ตลอดสามเดือน โลหิตชุ่มโชกอาภรณ์ พลังป้องกันคอยรักษาแนวต้านสุดท้ายเอาไว้
เฉินสวินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นใต้ดิน ในดวงตามีแสงอสนีและแสงห้าธาตุหมุนวน ก่อนจะวูบหายไปในพริบตา แล้วกลับคืนสู่สภาพเดิม
เขาร่ายวิชาปัดฝุ่นทำความสะอาดอาภรณ์ ใบหน้าซีดขาวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บไม่น้อย
“เส้นลมปราณในร่างมีมากเกินไป ไม่รู้ต้องทนทุกข์จากการฉีกขาดอีกกี่ครั้ง”
เฉินสวินสูดลมหายใจลึก ดวงตาฉายแววยินดีอย่างบ้าคลั่ง “คิดไม่ถึงว่าวิถีเซียนห้าธาตุจะไม่บำเพ็ญเส้นลมปราณ แต่เปิดจุดลมปราณภายในร่าง เพื่อกลืนกินและพ่นพลังห้าธาตุแห่งฟ้าดิน!”
เขากำหมัดแน่น เริ่มโคจรจุดลมปราณทั้ง 40 จุดในร่าง พลังห้าธาตุสายหนึ่งรวมตัวขึ้นรอบหมัด
เฉินสวินเหวี่ยงหมัดเบา ๆ ไปทางใต้ดิน พลังห้าธาตุพุ่งออกไปอย่างอาจหาญ ทว่ากลับไร้สุ้มเสียง ทั้งใต้ดินก็ไม่มีเสียงคำรามใดดังขึ้น
แต่ในชั่วพริบตา ปราณวิญญาณรอบด้านกลับถูกบดขยี้จนสลายไป ดินและก้อนหินตามทิศทางหมัดแตกสลายกลายเป็นผุยผง
หึ่ง!
ผืนดินสั่นไหว ทรุดต่ำลงเล็กน้อย วัวดำตัวใหญ่บนพื้นสะดุ้งร้องพลางกระโดดขึ้น พี่ใหญ่กำลังทำอะไรอยู่ข้างใต้นั่นกันแน่
เหล่าศิษย์รอบข้างต่างสัมผัสได้เลือนรางถึงแรงกดลงนี้ เปลือกตาพวกเขากระตุก มองพื้นดินอย่างงุนงง เกิดอะไรขึ้น?!
แผ่นดินไหวหรือ?
ใต้ดิน
เฉินสวินพลันเข้าใจ พลังห้าธาตุนี้แตกต่างจากพลังวิญญาณ ไม่ได้ก่อความเคลื่อนไหวใหญ่โตเช่นพลังวิญญาณ กลับให้ความรู้สึกว่าหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งอย่างเงียบเชียบ
หมัดหนึ่งที่ดูธรรมดาไร้พิษภัย บางทีทั้งคนและปราณวิญญาณของเจ้าก็อาจถูกสลายไปโดยตรง ไม่ต้องมีลูกเล่นมากมาย
“อืม ไม่เลว จุดลมปราณ 40 จุดน่าจะเป็นขีดจำกัดของขั้นกลั่นปราณแล้ว”