แคว้นต้าหลี แคว้นเฟยอวิ๋น
แคว้นนี้เป็นหนึ่งในแคว้นใหญ่ที่ตระกูลอวี๋ปกครอง เจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง และมักมีอัจฉริยะรุ่นเยาว์ถือกำเนิดขึ้น สร้างชื่อเสียงโดดเด่น
ภายในเมืองใหญ่แต่ละแห่งมีระเบียบเรียบร้อย ผู้คนสัญจรขวักไขว่ ธงของตระกูลอวี๋โบกสะบัดอยู่ทั่วทุกแห่ง ทุกวงการล้วนมีร่องรอยของตระกูลอวี๋ แม้แต่สำนักใหญ่บางแห่งก็ยังมีบุตรหลานของตระกูลอวี๋อยู่ด้วย
ภูเขาปราบมาร
มองไปยังที่ไกล เมฆหมอกล้อมรอบ ยอดเขาเขียวชอุ่มสลับซ้อน เมื่อทอดสายตาลงจากภูเขา ก็เห็นแมกไม้เขียวขจีปกคลุมเป็นผืน หญ้าเขียวขจีดุจพรม ประดับด้วยดอกไม้ไม่กี่ดอก นับเป็นสถานที่อันเหมาะแก่การบ่มเพาะจิตใจ
พลังวิญญาณที่นี่มหาศาลราวกับรวบรวมชีพจรวิญญาณทั่วทั้งแคว้นใหญ่เอาไว้ เปี่ยมด้วยความลี้ลับ แม้แต่ตัวภูเขาก็ยังเต็มไปด้วยอักขระค่ายกลอันลึกล้ำ
ภูเขาแห่งนี้เป็นเขตหวงห้ามของตระกูลอวี๋ และเป็นสถานที่ที่บรรพชนปิดด่านบำเพ็ญ หากไม่มีคำสั่งเรียก ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า
ทั่วทั้งเทือกเขาอันกว้างใหญ่มีค่ายกลเรียงราย เชิงเขาเต็มไปด้วยถ้ำพำนัก ซึ่งล้วนเป็นสถานที่บำเพ็ญของบุตรหลานสายหลักแห่งตระกูลอวี๋ ทว่ากลับเงียบสงัดอย่างยิ่ง ไร้เสียงอึกทึกแม้แต่น้อย
วันนี้ ยอดเขาภูเขาปราบมารเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาเป็นสาย กลิ่นอายทรงพลังเกือบทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก วิหารโบราณแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นกลางโลก
“อวี๋จิ้งซิน เรื่องนี้เจ้าทำไม่เหมาะสม”
“สืบที่มาของคนทั้งสามไม่ได้ พวกเขาอาจนำมหันตภัยมาสู่ตระกูลอวี๋ เจ้าเข้าใจหรือไม่?”
เสียงทุ้มลึกสองเสียงดังออกมาจากวิหารโบราณ ฟังไม่ออกว่ากำลังยินดีหรือโกรธเกรี้ยว ก่อนจะพุ่งเข้าปะทะชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านนอก
เขาสวมอาภรณ์ขาวสะอาด ใบหน้าดุจหยกขาว ผิวพรรณผุดผ่องดุจหิมะ เครื่องหน้าประณีตหล่อเหลาหาที่เปรียบมิได้ รอยยิ้มบางเบาบนใบหน้าชวนให้ผู้คนหลงใหล ทุกการเคลื่อนไหวเปี่ยมด้วยความสง่างาม เป็นบุรุษรูปงามผู้มีท่วงท่าสุภาพ