ครึ่งปีต่อมา
ท่ามกลางรังมารแห่งทะเลต้องห้าม คลื่นทะเลทอดยาวนับหมื่นลี้ งดงามยิ่งใหญ่ตระการตา
ใต้ท้องฟ้ามืดครึ้ม สายฟ้าหลายสายฟาดผ่านนภา เสียงฟ้าร้องกึกก้อง บางครั้งยังมีอสนีบาตสายหนาฟาดลงสู่ผิวน้ำ กวนหมอกม่วงให้แตกกระจายกลางอากาศ
ขณะนั้น เรือเหาะยักษ์ลำหนึ่งปรากฏขึ้นบนขอบฟ้า ค่ายกลพิทักษ์รอบลำเรือส่องประกายแผ่วเบา ทว่าไม่ได้ส่งเสียงกระแทกอากาศอันดังกึกก้องแม้แต่น้อย
เฉินสวิน วัวดำตัวใหญ่ และเสี่ยวชื่อยืนอยู่บนหัวกระเรียน ทอดสายตามองไปไกล รู้สึกอึดอัดกดดันยิ่ง สีหน้าของพวกเขาล้วนดูไม่สู้ดี
เจตจำนงตกค้างสายหนึ่งถาโถมมาจากทั่วทุกทิศทาง ซัดกระทบจิตใจของพวกเขาผ่านชุดโจรปล้นไม่หยุดยั้ง ระดับบำเพ็ญถูกกดข่มอย่างหนักขึ้นเรื่อย ๆ
พลันเกิดความเปลี่ยนแปลงฉับพลัน ต้นกระเรียนวิญญาณห้าธาตุสูงตระหง่านบดบังฟ้าดินแผ่กิ่งก้านออกมา ปกคลุมเหนือเรือ แสงเทพสีขาวดำร่วงหล่นลงมาราวกับประกายดารา
“เสี่ยวเฮ่อ”
“มอ?!”
“พี่เฮ่อ!!”
สีหน้าของพวกเขาดีขึ้นไม่น้อยในชั่วพริบตา จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึงสุดขีด ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
เฉินสวินมองใบไม้หนาทึบเหนือศีรษะ ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจกลับรู้สึกหวาดหวั่นอยู่บ้าง ต้นกระเรียนวิญญาณห้าธาตุใกล้จะมีอายุครบล้านปีแล้ว...
ที่จริงเขาไม่รู้ว่าต้นไม้นี้กำเนิดจิตวิญญาณขึ้นแล้วหรือยัง แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ เสี่ยวเฮ่อกำลังจะเริ่มตื่นรู้จริง ๆ และมีจิตสำนึกเป็นของตนเองแล้ว
วัวดำตัวใหญ่กับเสี่ยวชื่ออ้าปากค้าง เสี่ยวเฮ่อกำลังปกป้องพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด หลายปีมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นเรื่องประหลาดเช่นนี้
แววตาของวัวดำตัวใหญ่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากตกตะลึงเป็นยินดี พี่ใหญ่พูดไม่ผิดจริง ๆ น้องสามของพวกเขาใกล้จะปรากฏตัวแล้ว!