“ที่แท้สหายเต๋าก็เป็นนักหลอมโอสถ”
จินอวี่ยกชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ดูท่าโอสถบ่มเพาะทารกระดับต่ำเม็ดนั้นคงเป็นสิ่งที่เขาหลอมขึ้นมาเอง “ข้ารู้อยู่ไม่มากนัก ได้ยินเพียงว่าในยุคโบราณเคยมีนักหลอมโอสถกินโอสถเม็ดนี้เข้าไปจนร่างระเบิดตาย”
บัดซบเอ๊ย!!
เฉินสวินกับวัวดำตัวใหญ่สบตากัน ความหมายในแววตาลึกล้ำ สถานการณ์นี้ใกล้เคียงกับที่พวกเขาคาดไว้ทีเดียว
หากไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่กล้าทะลวงขั้นในสถานที่ซึ่งปราณวิญญาณรวมตัวกัน โอสถทะลวงขั้นที่มีลวดลายโอสถนี้ก็คงทำให้พวกเขาหวาดหวั่นไม่น้อยเช่นกัน ฤทธิ์ยาเข้มข้นเกินไป
ที่สำคัญที่สุดคือยังมีทัณฑ์สวรรค์ตามมาอีก ดีที่พวกเขาเสริมการป้องกันไว้ ไม่เช่นนั้นผู้บำเพ็ญทั่วไปจะต้านทานไหวได้อย่างไร
“ขอบคุณสหายเต๋าที่ชี้แนะ” เฉินสวินประสานมือ ความคิดปลอดโปร่งขึ้นไม่น้อย
“เป็นเรื่องที่ควรอยู่แล้ว” จินอวี่ยิ้มบางพลางพยักหน้า
“จินอวี่รู้หรือไม่ว่าตอนนี้มียาชนิดใดช่วยเพิ่มพูนการบำเพ็ญขั้นหยวนอิงได้บ้าง”
เฉินสวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมองไปยังทะเลสาบน้ำแข็งที่อยู่ไกลออกไป “ข้าเคยออกเสาะหาทั่วทุกแห่งแล้ว แต่ก็ไม่พบเลย”
“แน่นอนว่า ผู้มีรากวิญญาณสวรรค์จำเป็นต้องใช้โอสถบ่มเพาะทารกเพื่อทะลวงขั้น มิฉะนั้นอายุขัยก็ไม่พอ แต่ด้วยเหตุนี้เส้นทางเบื้องหน้าจึงถูกตัดขาด”
จินอวี่มองไปยังที่ไกล แววตาฉายความอาลัยอยู่บ้าง “ทุกวันนี้ในโลกบำเพ็ญเซียนเหลือเพียงยาเทพและยาวิญญาณบางชนิดที่ช่วยเพิ่มพูนการบำเพ็ญขั้นหยวนอิงระยะแรก...”
“เช่นนั้นก็หมายความว่า...” เฉินสวินเอ่ยอย่างมีนัย
“สหายเต๋าเฉิน เจ้าคิดไม่ผิด ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกบำเพ็ญเซียนยามนี้มีขั้นหยวนอิงระยะกลางเท่านั้น!”