ศีลธรรมโลกเสื่อมสามร้อยปี เกี่ยวอะไรกับข้า

ตอนที่ 1172 เจียงซานย้อนราวสามร้อยปี ถือว่ารู้ไม่ทัน

6 นาที· 1.3K คำ

"หกหมื่นตำลึง?"

"ฮืด!"

อู่ป๋อแทบสำลักเลือดเก่าๆ ออกมาหนึ่งกำมือ ทั้งร่างแทบจะชักกระตุก

นี่มันยิ่งกว่าหน้าเลือดของเกาหยางเสียอีก!

เมื่อครู่ยังพันตำลึงอยู่เลย ตอนนี้กลับบวกไปหกสิบเท่า?

ปล้นกันชัดๆ!

"ท่านเกา รีบพูดอะไรสักสิ!<br>"

อู่ป๋อร้อนใจจนหันไปมองเกาหยาง

เกาหยางทำหน้า"เจ็บปวด"เงยหน้ามองเพดาน ส่ายหน้าแล้วพูดว่า "คุณชายอู่ ไม่มีทางแล้ว ภรรยาข้ากระตือรือร้นขนาดนี้ หมอยังเพิ่งมาตรวจบอกว่า อาจจะมีข่าวดี ข้าหากดื้อรั้นจะเก็บท่านพันตำลึง เกรงว่าบ้านจะไม่สงบสุขเอาได้!"

"เรื่องนี้... คงต้องหกหมื่นตำลึงจริงๆ ละมั้ง!"

อู่ป๋อตะลึงไปชั่วขณะ สมองว่างเปล่า

สองผัวเมียนี่เล่นละครใบ้กันหรือไง?

คนหนึ่งเล่นหน้ายักษ์ อีกคนเล่นหน้าเด็ก ประสานกันได้อย่างแนบเนียนไม่มีที่ติ

แต่หกหมื่นตำลึงนี่มันมากเกินไปจริงๆ

แค่แผนการหนึ่ง มันเป็นเลขฟ้าดินไปแล้ว!

แต่ปัญหาคือ หากคำสั่งสลายอำนาจอ๋องนี้ถูกนำไปใช้จริง ความเสียหายของพวกเขาจะเป็นแค่หกหมื่นตำลึงหรือ? นี่คือเรื่องใหญ่ที่สั่นสะเทือนรากฐานของพวกเขา!

และเงินนี้ก็ไม่ใช่แค่จวนอ๋องกว่างหลิงเพียงแห่งเดียวที่ต้องออก

แต่อู่ป๋อก็ไม่ได้โง่ หากจ่ายเงินนี้ไป ก็เท่ากับเป็นเป็ดที่ถูกถอนขนจริงๆ

เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า "ไม่ได้ หกหมื่นตำลึงมันมากเกินไป!"

"คุณหนูลวี่ ข้ารู้ว่าท่านทุกข์ใจ แต่ท่านเคยคิดหรือไม่ ชุยซิงเหอซ่อนตัวลึกซึ้งขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้งเพียงใด หากปล่อยให้เขาลดอำนาจอ๋องสำเร็จ ต่อไปเมื่อเขาก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุด คนที่เขาจะลงมือกับคนต่อไปจะเป็นใคร?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป