ตูม!
เพียงคำพูดเอ่ยออกไป
เหล่าประชาชนที่อยู่ ณ ที่นั้น ล้วนแสดงสีหน้าเปลี่ยนไป
พวกเขาตามนิ้วของเกาหยาง มองไปยังเรือนหลังนั้น
ทองคำห้าสิบตำลึง!
เลี้ยงดูจนสิ้นอายุขัย!
นี่ไม่ใช่เพียงความมั่นใจในถ่านหุงต้มก้อนที่อยู่ในมือของตน หากแต่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ด้วยชีวิตและวงศ์ตระกูล!
เงียบกริบ!
เงียบกริบอย่างสิ้นเชิง!
ชั่วขณะนั้น ต่อให้สายลมหิมะเองก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วครู่!
ครู่ต่อมา ฝูงชนก็บ้าคลั่งไปทั้งสิ้น!
"ทองคำห้าสิบตำลึง เลี้ยงดูจนสิ้นอายุขัย!"
"ท่านเกาเอาจริง!"
"ราชันย์แห่งความตายเล่นจริง!"
"ด้วยความสามารถของท่านเกา หินปีศาจเพียงเท่านี้จะนับเป็นอะไร? ไร้ค่าแม้แต่น้อย หินปีศาจนี้ควรให้ยมราชเป็นผู้ดูแล!"
"ด้วยคำมั่นของท่านอัครเสนาบดีเกา ต่อให้ตายก็คุ้มค่า นี่คือทองคำห้าตำลึงเชียวนะ! เพียงพอให้คนในครอบครัวได้กินอิ่มนอนอุ่นไปตลอดชีวิต!"
ใต้ผลประโยชน์มหาศาล ชีวิตจะนับเป็นอะไร?
"ข้า... ข้าไปเอง!"
ชายชราผู้หนึ่งซึ่งผอมโซ ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งวัย ยกมือขึ้นเป็นคนแรกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!
เท้าของเขาเป็นตาปลา เรือนก็รั่วระบมไปทั่ว ทุกคืนสำหรับเขาคือความทรมานที่ทิ่มแทงหัวใจ
เข้าไป หากได้อุ่นกายสักคืนก็ถือว่าคุ้ม หากตาย ครอบครัวได้พลิกฟื้นก็ยิ่งคุ้ม!
"ดี!"
"ท่านป้านี้คือคนแรก!"
เกาหยางรับคำ ชายชราจึงเดินเซไปยังเรือนดินเย็นเฉียบที่เปิดประตูต้อนรับและกำลังมีเตาถ่านที่ลุกโชนถูกหามเข้าไป!
เมื่อเห็นว่าข่าวยังขาดการกระตุ้นอีกเล็กน้อย