“อะไรนะ?!”
คำพูดของผู้ดูแลราวกับสายฟ้าฟาดลงมาจากสวรรค์ชั้นเก้า กระแทกเข้าที่กลางกระหม่อมของทุกคนในศาลาอบอุ่นหยก
ใบหน้าอ้วนหยาบของเฉียนหรูซานซีดเผือดลงทันใด สั่นเทาราวกับร่อนแป้ง
เจ้าแผ่นดินครึ่งเมืองก็มือเท้าเย็นเฉียบ รูม่านตาพร่าเลือน
แม้แต่หลินหวยหยวน จอมเก่าแก่ที่ลุ่มหลงในทะเลการค้ามานานนับสิบปี มือที่แห้งเหี่ยวยังกำแน่นขึ้นมาฉับพลัน เล็บแทบจิกเข้าไปในฝ่ามือ
“เผาคนตายต้องชดใช้ห้าสิบตำลึง!”
“ต้องเลี้ยงดูครอบครัวของเขา!”
ราชันย์แห่งความตายนี้ ช่างมีวิธีที่โหดร้ายยิ่งนัก!
นี่มิใช่การพนันครั้งใหญ่หรือ? นี่ชัดเจนคือการจับพวกเขาขึ้นไปย่างบนไฟที่ลุกโชน จะถอนรากถอนโคนธุรกิจร้อยปีของพวกเขาให้สิ้นซาก!
ใจเย็น!
ต้องใจเย็นให้มาก!
หลินหวยหยวน ผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวในการค้ามานาน เห็นวิธีสกปรกมามากมาย ใช้พลังทั้งหมดที่มีกดกลั้นเลือดที่พลุ่งพล่านในกาย
ยิ่งถึงเวลาความเป็นความตาย ยิ่งต้องใจเย็น!
แต่เมื่อนึกถึงชาวเมืองฉางอันแห่กันไปที่ตลาดตะวันตก ราคาถ่านหินและฟืนกำลังจะพังครืน...
จะให้ใจเย็นได้อย่างไร!
หลินหวยหยวนแทบอยากจะฆ่าคนให้ตาย!
ภายในศาลาอบอุ่นหยก ความอบอุ่นหรูหราที่เคยมีนั้นไร้ร่องรอย อากาศราวกับถูกแช่แข็ง ทุกคนถูกข่าวนี้กระแทกจนสมองว่างเปล่า
“นายท่าน! ข่าวนี้ออกไป ราคาถ่านหินและฟืนต้องถูกกระแทกอย่างหนักแน่นอน จะทำอย่างไรดี? โปรดนายท่านตัดสินใจด้วยเถิด!”
เสียงร่ำไห้ของผู้ดูแลราวกับเสียงระฆังมรณะ
พร้อมกับคำพูดนี้ เฉียนหรูซานและเจ้าแผ่นดินครึ่งเมืองก็ตั้งสติได้ มองไปที่หลินหวยหยวนพร้อมกัน
ความหวาดกลัวในแววตานั้น หลินหวยหยวนมองเห็นได้อย่างชัดเจน
“หุบปาก!”
หลินหวยหยวนมองไปที่ผู้ดูแล ตะคอกเสียงดัง ใบหน้าแก่ ๆ แม้จะซีดเผือดจากข่าวนี้ แต่แววตากลับเปล่งประกายดุร้ายราวกับสัตว์ที่ติดกับ