ชั่วพริบตา
กระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่พัดกระหน่ำ ประกอบกับบริการแปลกใหม่ และมาตรฐานอันยอดเยี่ยม ทำให้สถานอาบอบนวดหวงเจียอีห้าวโด่งดังเป็นพลุแตก!
ท้องถนนในฉางอัน
เหล่าบัณฑิตมากมายที่เดินออกจากสถานอาบอบนวดหวงเจียอีห้าว ล้วนมีสีหน้าเหม่อลอย
โดยเฉพาะเหล่าบัณฑิตหนุ่มที่ไม่เคยย่างกรายเข้าโรงนางโลมมาก่อน ยิ่งมีอาการใจลอย ดุจลูกวัวพลัดหลงเข้างานสังคมชั้นสูง ชั่วขณะนี้ยากจะถอนตัว!
“ความรักพ้องเกิดตามกงล้อ เมื่อกงล้อหยุด ความรักนั้นยากดับสิ้น!”
“ยามใช้สอยจึงรู้ว่าเงินน้อยนิด หากมีเงินพอ ก็คงไถ่ตัวนางได้แล้ว”
“หาเงิน!”
“มุมานะทำงาน คราวหน้าต่อให้แพงเพียงใดก็ต้องเรียกนาง”
“หากท่านไม่ไป ข้าไม่ไป แล้วนางจะทำเช่นไร?”
มหาบัณฑิตแห่งสำนักฮั่นหลิน
เหยียนอวี่เดินออกมา เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองดวงอาทิตย์อันร้อนแรงกลางนภา
เหล่าศิษย์ฮั่นหลินบางคนที่ยังมิได้เข้าไป ต่างหันมามองเหยียนอวี่ด้วยสีหน้าใคร่รู้ “อาจารย์เจ้าข้า รู้สึกเป็นเช่นไรหรือ?”
ผู้เป็นอาจารย์ย่อมต้องถ่ายทอดวิชา ชี้แนะข้อกังขา!
ปัญหานี้ เหยียนอวี่ในฐานะมหาบัณฑิตแห่งฮั่นหลิน ย่อมต้องชี้แนะเยี่ยงผู้ใหญ่ให้พวกเขา
เหยียนอวี่มองทุกคน “บิดาติดการพนัน มารดาป่วยไข้ น้องชายต้องร่ำเรียน นางน้อยผู้แตกสลาย ข้าจะไม่ช่วยนางแล้วใครจะช่วย?”
“ข้าเฒ่ากว่าจะได้ก้าวเข้าห้อง ข้าจึงได้รู้ว่า ข้ามิได้ล้างเท้า หากแต่กำลังชำระโคลนตมบนเส้นทางชีวิตมนุษย์ สิ่งเดียวที่ข้าเฒ่าพอทำได้ คือหมั่นมาช่วยเหลือเขาผู้แตกสลายนั้นเป็นครั้งคราว!”