เขาว่ากว้าน
พลบค่ำค่อย ๆ คลี่คลุม
เสียงรายงานดังขึ้นเป็นระลอก ทำลายความเงียบงันของรัตติกาล
“รายงาน!”
“หมู่บ้านเฉิน อำเภออันหนิง ลักลอบฝังศพคนเป็นตามประเพณี ผู้ใหญ่บ้านเฉินวั่นหนิงฉกฉวยทรัพย์สิน น้องเขยเปิดร้านขายของงานศพ ปล่อยข่าวลือเท็จจนเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต!”
“รายงาน!”
“อำเภอหวงหนีระบบชลประทานชำรุดทรุดโทรม ประสบอุทกภัย เงินที่ราชสำนักจัดสรรมาเมื่อปีก่อนสูญหายไร้ร่องรอย ไม่เห็นผลงานใด ๆ กำลังอยู่ระหว่างการสืบสวน!”
“รายงาน!”
“อำเภอฉางเล่อ ขุนนางท้องถิ่น ผู้ใหญ่บ้าน คหบดี และหมอผีสมคบคิดกัน ไม่ลังเลที่จะสังเวยคนเป็น บงการรายชื่อผู้ถูกสังเวยตามอำเภอใจ กอบโกยผลประโยชน์ ยึดครองที่ดิน!”
“รายงาน!”
“นายอำเภอหูเต๋อไห่แห่งอำเภอว่านอัน อ้างว่าคันกั้นน้ำชำรุดทรุดโทรมมานาน ทูลขอราชสำนักจัดสรรเงิน ทั้งยังบีบบังคับให้ราษฎรในท้องที่เรี่ยไรเงิน รวมเป็นเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นตำลึง ตัวเขาคนเดียวยักยอกไปหนึ่งแสนตำลึง ลูกน้องใต้บังคับบัญชารวมยักยอกอีกสามหมื่นตำลึง ปีนี้ฝนตกหนักคันกั้นน้ำพังทลาย คืนเดียวมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บสามพันหกร้อยสามสิบสามคน!”
หน่วยสอดแนมจากสามอำเภอ ได้แก่ ชิงสุ่ย อันหนิง และวั่นอัน เดินทางมาถึงเขาว่ากว้านด้วยความเร็วสูงสุดในทันที
เสียงของพวกเขาดังก้องไปทั่วเขาว่ากว้าน
เกาหยางยืนประสานมือไพล่หลังอยู่ตรงกลาง ฟังรายงานที่ทยอยดังขึ้นไม่ขาดสาย ซ่างกวันวานเอ๋อร์และลวี่หลัวยืนอยู่เบื้องหลังเขา
สีหน้าของเกาหยางราบเรียบเย็นชา ใบหน้าภายใต้แสงไฟริบหรี่ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
ข่าวเหล่านี้ช่างสะเทือนขวัญยิ่งนัก
สร้างคันกั้นน้ำ รีดไถเงินจากทั้งสองทาง รวมเป็นเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นตำลึง ถูกยักยอกไปถึงหนึ่งแสนสามหมื่นตำลึง ภายในคืนเดียว ราษฎรเสียชีวิตและบาดเจ็บกว่าสามพันหกร้อยคน!
คนพวกนี้ โหดเหี้ยมเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก!
หวังเอ้อหมาจื่อถึงกับตะลึงงัน ดวงตาจับจ้องอยู่ที่ร่างของเกาหยาง กระอักกระอ่วนพลางกลืนน้ำลายไม่หยุด!