ยามนี้
องครักษ์อู่ก็ร้อนรนเช่นกัน ไฉนเจ้าบ้านี่วิ่งเร็วนัก? เขาถลกเสื้อคลุมขันทีกว้างใหญ่ออก แล้วชักกระบี่ออกจากฝักทันที
“สังหารราชันย์แห่งความตาย!”
“ล้างแค้นให้ทรงพลังอ๋องและซื่อจื่อ!”
ทุกคนชักกระบี่ออกมา ในชั่วขณะนั้น คนทั้งหลายก็เข้าห้ำหั่นกัน
“หมัดคุนกระบวนท่าที่สามสิบหก พิงพิฆาตแห่งคุนไร้เทียมทาน!”
องครักษ์อู่รุดเข้าหาทหารรักษาพระองค์ตรงหน้า เริ่มจากใช้กระบี่ปัดป้องดาบใหญ่ของทหารรักษาพระองค์ ต่อจากนั้นจึงพลิกกายประชิดเข้าไปอย่างรวดเร็ว เอียงตัว หัวไหล่สั่นสะเทือนพลัน ปลดปล่อยพละกำลัง
แรงมหาศาลทะลวงผ่านหัวไหล่ ระเบิดที่อกของทหารรักษาพระองค์ ซัดร่างนั้นกระเด็นลอยไปกระอักเลือด
“นี่คือกระบวนท่าวิชาใดกัน?”
ทหารรักษาพระองค์ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง กระอักเลือดออกมา
องครักษ์อู่ไม่รับไม่ปฏิเสธ มิได้ส่งเสียงใด!
“ท่านพี่ พวกนี้มอบให้ข้าแล้ว รีบตามไปเถิด ไม่อย่างนั้นราชันย์แห่งความตายนั่นจะหลบหนีไปหมดแล้ว!”
เสี่ยวเต๋อจื่อส่งเสียงขึ้น แล้วสังหารเข้าใส่ทหารรักษาพระองค์ที่ใกล้ที่สุด
องครักษ์อู่เพ่งมองดู ก็เห็นเกาหยางวิ่งไปไกลถึงสิบกว่าจั้งแล้ว ความเร็วในการหนีนั้น นับเป็นเลิศหนึ่งในใต้หล้า!
“สังหารพวกมันแล้ว ถอนตัวทันที ไม่ต้องสนใจข้า!”
องครักษ์อู่ทิ้งคำพูดหนึ่งไว้ แล้วก็มุ่งหน้าสังหารไปทางที่เกาหยางอยู่โดยตรง
“ราชันย์แห่งความตาย จงตายเถิด!”
“วันนี้ เจ้าหนีไม่รอดหรอก!”
องครักษ์อู่ถือดาบใหญ่เย็นเยียบในมือ นัยน์ตาลุกโชนด้วยเจตนาสังหารที่แทบเอ่อท้นออกมา
เพียงแค่ตามไปทัน แล้วฟันดาบใส่ศีรษะของเกาหยาง ทุกอย่างก็จะจบสิ้น เขาก็จะสิ้นชีพอย่างไร้เยื่อใย!
เกาหยางวิ่งพลางอุทานด้วยความตื่นตะลึง “กระบวนท่าเช่นนั้นท่านร่ำเรียนคัมภีร์ดอกทานตะวันมาหรือ?”
“ของสิ่งนี้ตกลงมาอยู่ในมือของท่านแล้วหรือ?”
เมื่อได้ยินคำนี้ ใบหน้าขององครักษ์อู่ก็ยิ่งกระตุกอย่างรุนแรง เขาตะโกนก้องว่า “ไอ้สารเลว เจ้ายังกล้าเอ่ยถึง ข้าจะสังหารเจ้าให้ตาย!”
แต่ในขณะที่องครักษ์อู่คำรามด้วยความโกรธ เกาหยางก็หันร่างกลับไปอีกครั้ง เกาทัณฑ์แขนเสื้ออันแหลมคมดุจอสรพิษร้ายพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าขององครักษ์อู่
องครักษ์อู่หดรูม่านตา หลบฉากออกทันที