"หนึ่งตำลึงเงิน?"
"มากไปไม่คุ้มงั้นหรือ?"
กรับ!...
ชั่วขณะนั้น ชุยซิงเหอราวกับได้ยินเสียงบางอย่างในหัวใจของเขากำลังแตกสลาย
ไม่ใช่สิ่งอื่นใด นั่นคือเสียงแห่งศักดิ์ศรี ความภาคภูมิใจ และความคาดหวังทั้งหมดของการเป็นจอหงวนแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ผู้ที่จะก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าขุนนางทั้งปวงในอนาคต ถูกเศษเงินหนึ่งตำลึงนี้บดขยี้จนแหลกละเอียดในชั่วพริบตา!
ทองคำแสนตำลึง ฐานะที่ปรึกษาแห่งรัฐ อิสริยยศราชนิกุล สิบเมือง ตำแหน่งเสนาบดี ร่วมกันปกครองแผ่นดิน... นั่นคือเกาหยาง!
เงินหนึ่งตำลึง... นี่คือชุยซิงเหอ!
ระหว่างสองสิ่งนี้ ต่างกันราวฟ้ากับเหว ราวเมฆกับดินโคลน!
ความอัปยศนี้ จะต้องแพร่สะพัดไปทั่วหล้าตามเรื่องราวในวันนี้เป็นแน่!
ชื่อเสียงของเกาหยางจะถูกเชิดชูขึ้นสู่จุดสูงสุด ส่วนเขาชุยซิงเหอ หมดทางหนี กลายเป็นตัวตลกของโลก! เป็นเพียง... เรื่องขบขันครั้งใหญ่ที่มูลค่าเพียงหนึ่งตำลึงเงิน!
เขาจ้องมองมู่หรงฟู้เขม็ง ดวงตาแดงก่ำด้วยความอัปยศอดสูอย่างที่สุด ริมฝีปากขยับแผ่วเบาไม่เป็นเสียง อยากจะโต้กลับ
แต่เขาจะพูดอะไรได้เล่า?
จะบอกว่าเงินหนึ่งตำลึงขาวทำให้ใครขายหน้าอย่างนั้นหรือ? นั่นจะยิ่งเปิดทางให้มู่หรงฟู้ถล่มเขาอย่างโหดร้ายยิ่งกว่าเดิม: "จอหงวนชุยคิดว่าตัวเองมีค่ามากเพียงใด?"
บทเรียนของอู่จ้าวยังคงอยู่ตรงหน้า
เขาจะพลาดซ้ำรอยเดิมได้อย่างไร?
ทว่า ยิ่งกว่าความอัปยศอดสูที่ท่วมท้น สิ่งที่ทำให้ชุยซิงเหอรู้สึกเย็นเยียบถึงกระดูกคือตัวมู่หรงฟู้!
คนผู้นี้หน้าตาธรรมดา ไม่มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่คำพูดของเขาคมกริบ การคำนวณแม่นยำ ความชั่วร้ายที่เล่นงานจิตใจถึงขั้นฆ่าคนได้ น่าหวาดกลัวยิ่งนัก!
ผู้นี้มิใช่คนธรรมดาโดยสิ้นเชิง!
เบื้องหลัง... ต้องเป็นฝีมือของเฉินผิงผู้นั้นเป็นแน่!
กระทั่งสุนัขดุร้ายที่เฉินผิงปล่อยออกมาก็ยังเก่งกาจถึงเพียงนี้ เล่นงานเขาชุยซิงเหอราวกับเป็นของเล่นในกำมือ กระทั่งเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนแหลกละเอียด... เขาชุยซิงเหอ จะสู้กับเฉินผิงผู้หยั่งลึกเกินหยั่งถึง วางแผนไร้พลาดผู้นั้นได้จริงหรือ?