คำพูดเพียงประโยคเดียวราวกับหย่อนก้อนหินมหึมาลงในบึงน้ำลึกอันสงบนิ่ง ฉับพลันสีหน้าของเหล่าทหารมหาจักรวรรดิเฉียนก็แปรเปลี่ยนเป็นรุนแรง
หึ่ง!
สีหน้าของจ้าวปู้ซือพลันเปลี่ยนไป
พูตัวก็เปลี่ยนสีหน้าในบัดดล
หวังเซียว, หลี่ต้าหนิว และเจ้านายกองคนอื่น ๆ ที่มั่นใจว่าร่างกายของตนแข็งแกร่ง ก็พากันมีสีหน้ากระดากใจ
เมื่อดูจากระยะทาง ยี่สิบลี้แม้จะไม่ใกล้ แต่ถ้าดูจากเวลา ผู้ที่มีร่างกายแข็งแรง ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะสำเร็จ!
ทว่านี่ต้องแบกของหนักถึงหนึ่งหิน (หน่วยน้ำหนักโบราณ) ย่อมผิดแผกโดยสิ้นเชิง
ความยากระดับนั้น จะว่าไปก็เหมือนกับการไต่ฟ้า!
ราชันย์แห่งความตาย ช่างไม่เห็นคนเป็นคนเสียเลย!
บนลานเรียกประชุมแม่ทัพ
อู่จ้าวตกตะลึง
เกาเทียนหลง ฉินเจิ้นกั๋ว และคนอื่น ๆ ก็ล้วนพากันตกใจ
ต้องแบกของหนักหนึ่งหิน แล้ววิ่งไปบนพื้นดินที่ทั้งขรุขระและสูง ๆ ต่ำ ๆ แถมยังต้องวกไปวนมา หลบหลีกสิ่งกีดขวางสารพัด ภายในหนึ่งชั่วยาม จะสำเร็จได้อย่างไร?
ทว่าสีหน้าของเกาหยางกลับเรียบเฉย เอ่ยกับทหารด้านล่างลานเรียกประชุมแม่ทัพด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า
"เริ่มได้!"
"หากคิดจะพลิกชะตากรรม จงแสดงความสามารถที่ทำให้ข้าน้อยต้องเหลียวหลังออกมา!"
"ในครั้งนี้ข้าน้อยจะให้คนติดตามไปตลอดทาง ผู้ที่หยุดถือว่าถูกคัดออก ผู้ที่ทุจริตหรือใช้เล่ห์เพทุบาย จะถูกลงโทษตามกฎทหาร!"
ด้านข้าง รถม้าที่เกาหยางเตรียมไว้แต่เนิ่นก็เคลื่อนเข้ามา บนนั้นมีกระจาดหินก้อนแล้วก้อนเล่า ต้องแสงตะวันสาดส่อง สะท้อนประกายวาววับเย็นยะเยือกยิ่ง
เอื้อก!
ภายในลาน ผู้คนนับพันกลืนน้ำลายแทบจะพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว