พระราชวังหลวง
นอกตำหนักหนังสือ
“น้องโชว เจ้ายืนยันว่าข่าวไม่ผิด? ถึงกระนั้น หากเรากล้าฟ้องร้องราชันย์แห่งความตายอีกครั้ง พลาดท่าเสียทีจะทำอย่างไร?”
จางผิงมีสีหน้ากังวล เอ่ยอย่างลังเล
จางโชว์ร้อนใจยิ่งนัก
“พี่ชาย ท่านคิดว่าองครักษ์จินอี๋ใต้บัญชาของเราล้วนไร้ความสามารถหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น คนเราย่อมเรียนรู้จากความผิดพลาด และเราก็พลาดพลั้งมามากมายนับครั้งไม่ถ้วน!”
“คนของข้าติดตามอย่างใกล้ชิด ไม่มีทางมองผิดแน่ ผู้ที่เข้าไปในหอคลายทุกข์ ต้องมีชุยซิงเหอแห่งตระกูลชุย รวมถึงคนของอ๋องกว่างหลิง บางทีอาจเป็นซื่อจื่ออ๋องกว่างหลิง อู่ป๋อ!”
“เรื่องราวถูกสืบสวนจนชัดเจนแล้ว คำสั่งสลายอำนาจอ๋องของชุยซิงเหอ ต้องมาจากมือของเกาหยางแน่นอน ทั้งสองคนต้องมีความสัมพันธ์ลับๆ ที่ไม่อาจเปิดเผยได้!”
“ส่วนจวนอ๋องกว่างหลิงนั้น ยิ่งส่งเสียงดังหนวกหู คนของข้าเห็นพวกเขาเข้าออกโรงแลกเงิน แลกเปลี่ยนธนบัตร บางทีอาจจะมาหาเกาหยางเพื่อขอวิธีแก้คำสั่งสลายอำนาจอ๋อง หรือแม้กระทั่งอาจเกี่ยวข้องกับสูตรดินปืน วิธีหลอมดาบแบบใหม่...”
“พี่ชาย ยังไม่ลงมือกับเขาอีกหรือ?”
จางโชว์พูดเร็วมาก ทั้งตัวสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น
ครั้งนี้ เขาส่งคนจับตาดูตลอด ไม่มีทางมโนความเท็จแม้แต่น้อย ความจริงชวนสยดสยองยิ่งนัก!
นี่เป็นโอกาสทองที่จะเล่นงานเกาหยาง!
จางผิงฟังแล้วยังคงลังเล
แม้จางโชว์จะพูดอย่างมั่นใจ แต่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชันย์แห่งความตาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเสียท่ามาหลายครั้ง เขารู้สึกว่าไม่ดีแน่