หลี่เฉิงฉี่เอ่ยเสียงแหบพร่า แทบทีละคำ
“โจทย์ข้อนั้นคือ... มหาจักรวรรดิเฉียนมีทัพทั้งหก ได้แก่ ทัพมังกรคราม ทัพเสือขาว ทัพหงส์เพลิง ทัพเต่ามืด ทัพกิเลน และทัพหมีบิน”
“และในแต่ละทัพมีนายทหารหกขั้น ได้แก่ แม่ทัพ นายกอง นายทหารเสนาการ ขุนนางเสบียง นายธง และผู้สอดแนม”
“รวมทั้งสิ้น 36 นาย”
“บัดนี้ฝ่าบาททรงทรงทัพ ต้องจัดคนทั้ง 36 นายนี้เป็นกระบวนทัพ 6 แถว 6 แนว”
หลี่เฉิงฉี่พูดถึงตรงนี้ ร่างกายแทบสั่นเครือ “ข้อกำหนดในโจทย์ ข้อแรก... แต่ละแถวต้องมีทัพครบทั้งหก ห้ามมีคนจากทัพเดียวกันซ้ำกัน”
“ข้อสอง แต่ละแนวต้องมีทัพครบทั้งหก ห้ามมีคนจากทัพเดียวกันซ้ำกัน”
“ข้อสาม แต่ละแถวต้องมีนายทหารครบทั้งหกขั้น ห้ามมีนายทหารขั้นเดียวกันซ้ำกัน”
“ข้อสี่ แต่ละแนวต้องมีนายทหารครบทั้งหกขั้น ห้ามมีนายทหารขั้นเดียวกันซ้ำกัน”
“แล้วราชันย์แห่งความตายท่านถามปิดท้ายว่า ถ้าจัดกระบวนทัพนี้ได้ ให้ข้าแสดงแผนภาพกระบวนทัพฉบับสมบูรณ์ออกมา”
“ถ้าจัดไม่ได้ ให้ข้าพิสูจน์ให้เห็นว่าทั้งแผ่นดินนี้ไม่มีกระบวนทัพเช่นนี้อยู่จริง”
“และท้ายโจทย์ยังมีประโยคหนึ่ง”
หลี่เฉิงฉี่พูดถึงตรงนี้ ริมฝีปากสั่นระริก
“ถ้าข้อนี้ไร้ทางแก้จริง ต้องเขียนบทพิสูจน์ออกมาให้ได้!”
ตูม!
คำพูดดั่งนี้ดังลงมา
หน้าสถานสอบกงยวนพลันจมสู่ความเงียบงันราวแดนมรณะ
ทุกคนตัวแข็งค้างไปทั้งแถว
ทัพทั้งหก
ขั้นทั้งหก
36 นาย
6 แถว 6 แนว
และทุกแถวทุกแนว ทัพห้ามซ้ำ ขั้นก็ห้ามซ้ำ
โจทย์ข้อนี้ฟังดูแล้วไม่น่าจะซับซ้อนอันใด
แม้แต่ฟังแวบแรก ยังดูเหมือนง่ายยิ่งนัก
ก็แค่จัดกระบวนทัพรับขบวนทรงทัพเท่านั้นหรือ?
แต่ยิ่งคิด สีหน้าของทุกคนก็ยิ่งเพี้ยน
นักศึกษาคนหนึ่งพึมพำโดยไม่รู้ตัวว่า “แถวแรกก็จัดง่าย ใช้แม่ทัพมังกรคราม นายกองเสือขาว นายทหารเสนาการหงส์เพลิง ขุนนางเสบียงเต่ามืด นายธงกิเลน ผู้สอดแนมหมีบิน...”