ไม่นานนัก
เด็กรับใช้วิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เขาเอ่ยว่า "เถ้าแก่ ท่านช่างวิเศษยิ่งนัก!"
เมื่อคำกล่าวนี้ออกมา หลี่ฮวาสยงหรี่ตาลง เอ่ยอย่างตึงเครียดทันทีว่า "เจ้าได้ยินข่าวอะไรมาหรือ?"
"เถ้าแก่ บัดนี้ทั่วทั้งเมืองฉางอันกำลังเล่าลือกันว่า การรุกรานของพวกซงหนูนั้น แท้จริงแล้วมีแคว้นฉู่ แคว้นฉี และแคว้นเยี่ยนอยู่เบื้องหลังคอยหล่อเลี้ยงด้วยทรัพยากรเลือดเนื้อ หวาดเกรงว่ามหาจักรวรรดิเฉียนของเราจะแข็งแกร่ง ผ้าจ่าวเกานี้ เป็นสิ่งที่ฝ่าบาทไม่ประสงค์จะล่วงเกินรัฐจ้าว ต้องการจะผูกไมตรีกับรัฐจ้าว จึงทรงผลักดันให้ใช้"
"และยังมีผู้หนึ่ง อ้างว่าญาติผู้พี่ของตนเป็นขุนนางในกรมหงหลูซื่อ กล่าวว่าฝ่าบาทมีพระประสงค์จะกำหนดให้ผ้าจ่าวเกาเป็นอาภรณ์ประจำราชวงศ์ที่ต้องสวมใส่ในพิธีบวงสรวง"
"คนเหล่านี้เป็นเพราะได้ยินข่าวเช่นนี้หรือไม่ จึงได้พากันมาซื้อหาอย่างมหาศาล?"
เด็กรับใช้มีสีหน้าฮึกเหิม เอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว
หลี่ฮวาสยงเมื่อได้ฟัง ก็อดหัวเราะเสียงดังไม่ได้
"ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ข้าว่าอยู่แล้วว่าเหตุใดจู่ๆ จึงมีคนมากมายมาซื้อหาเช่นนี้ ทุกสิ่งล้วนเป็นไปอย่างที่ข้าคาด!"
เด็กรับใช้เอ่ยด้วยแววตาสั่นไหวว่า "เถ้าแก่ เช่นนั้นท่านว่าข่าวนี้จริงหรือเท็จ?"
หลี่ฮวาสยงฉายแววหลักแหลมในดวงตา เอ่ยว่า "ไร้ลมจะมีคลื่นได้อย่างไร เมื่อข่าวนี้แพร่ออกมา ย่อมต้องมีเหตุผล"
"ส่วนจะเป็นจริงหรือเท็จ รออีกสักครู่ก็รู้ แต่ข้าว่า ข่าวนี้น่าจะจริง..."
"ฝ่าบาทแม้ทรงเป็นสตรี แต่ก็เป็นฮ่องเต้มหาจักรวรรดิเฉียน จะทรงกระตุ้นให้พสกนิกรแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนของเราทุกผู้คนสวมใส่ผ้าจ่าวเกาเพียงเพราะความชื่นชอบส่วนพระองค์ได้อย่างไร แต่หากเป็นการผสานสัมพันธ์กับรัฐจ้าว ผูกมิตรกับรัฐจ้าว เพื่อต่อต้านแคว้นเยี่ยน ฉู่ ฉี และซงหนู เช่นนี้ทุกสิ่งก็ล้วนอธิบายได้"