อีกด้านหนึ่ง
อ๋องเซี่ยวนำทัพพุ่งทะยาน ร่างกายอาบไปด้วยไอสังหาร เขานำหน้าผู้ใด ด้วยท่วงท่าไร้พ่ายที่แม้ข้าศึกนับหมื่นก็มิอาจต้านทาน!
เมื่อใกล้ถึงค่ายกลางของพวกซงหนู เขาเปล่งเสียงก้อง
“ข้าคือราชันย์แห่งความตายแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน เกาหยาง!”
“เปิดรั้วค่ายเดี๋ยวนี้!”
“ผู้ใดขวางทาง ข้าจะสังหารให้สิ้น!”
น้ำเสียงของอ๋องเซี่ยวนั้นเย่อหยิ่ง เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่าฟัน
ทหารยามของพวกซงหนูตะลึงงัน
นี่มันไม่เคยได้ยินมาก่อน!
ค่ายทหารเจ็ดหมื่นนาย ราชันย์แห่งความตายกลับบุกเข้ามาพร้อมทหารม้าชั้นเยี่ยมเพียงไม่กี่สิบคน?
สมองของเขาว่างเปล่า แต่ภายใต้การกดดันของกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนที่อยู่ไกลออกไป
เขาพลันร้องสั่งออกไปโดยไม่รู้ตัว “เปิดรั้วค่ายเร็วเข้า!”
เช่นนั้น อ๋องเซี่ยวก็นำทหารม้าหลายสิบคนบุกเข้าสู่ค่ายใหญ่ของพวกซงหนู!
ทันทีที่เหยียบเข้าสู่ค่ายใหญ่
เพียงชั่วพริบตา
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
สายตาของชาวซงหนูนับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่อ๋องเซี่ยวและทหารม้าที่บุกเข้ามาพร้อมกัน
แววตานับหมื่นคู่กวาดมองมาแทบจะในทันใด แรงกดดันนั้นน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
แต่อ๋องเซี่ยวหาได้หวาดหวั่นแม้แต่น้อย
เขารู้ดีว่า หากบัดนี้หวาดหวั่น ก็จะตกอยู่ในอันตราย
ดังนั้น เมื่อชาวซงหนูจ้องเขา อ๋องเซี่ยวจึงเบิกตากว้างกว่าเดิม กวาดมองพวกซงหนูตรงหน้าอย่างดุดัน
สู้กันด้วยสายตา เขาอ๋องเซี่ยวไม่เคยเกรงกลัว!
“ข้าคือราชันย์แห่งความตายแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน เกาหยาง!”