วินาทีถัดมา
เกาฉางเหวินไม่พูดพล่าม รีบวิ่งหนีทันที!
"หากเจ้าวิ่งหนี ข้าเกาหยางจะไม่หักขาที่สามของเจ้าให้ขาด ข้าก็จะหักขาที่สามของตัวเองให้ขาด!"
เกาหยางสีหน้าเคร่งเครียด เต็มไปด้วยฆาตกรรม
พอพูดจบ
เกาฉางเหวินหยุดชะงัก ไม่กล้าวิ่งหนีอีกต่อไป
เขาหันไปมองเกาหยาง ขาสั่นไปหมด
"พี่... พี่ชาย พวกเราพี่น้องกัน กระดูกหักยังมีเส้นเอ็นเชื่อม เหตุใดต้องพูดจาโหดร้ายเช่นนี้ด้วยเล่า!"
เกาฉางเหวินยิ้มอย่างน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ เอาใจอย่างเต็มที่
"ฮึ?"
"พี่ชาย?"
หูจื่อตกตะลึง มองไปที่เกาหยางข้างๆ
ฐานะของเกาฉางเหวิน เขาโอ้อวดอยู่บ่อยครั้ง และทั้งเมืองฉางอัน ใครบ้างไม่รู้จัก ราชันย์แห่งความตายผู้ยิ่งใหญ่คือบุตรชายคนโตของจวนติ้งกั๋วกง!
ฟ้าถล่มแล้ว!
เขาหูจื่อกลับไปขายของให้เจ้าตัวจริงได้!
นี่คือราชันย์แห่งความตายนะ ในตำนานเล่าว่าทุกวันต้องกินพวกซงหนูหลายคนเป็นคนโหดร้ายที่สุดในโลก!
หูจื่อขาสั่น เขาทำเป็นใจเย็น พึมพำกับตัวเอง แล้วเดินออกไปด้านนอก
"พี่ใหญ่ ท่านทั้งคู่คุยกันช้าๆ อยู่ๆ ข้านึกขึ้นได้ว่าที่บ้านมีธุระด่วน ย่าแก่ของข้าท้อง ต้องดูแลปู่ที่นอนฟื้นไข้ ขอตัวก่อนนะ!"
พูดจบ
หูจื่อก็รีบหนีไป
เด็กน้อยเช่นนี้ เกาหยางไม่แยแส สายตาของเขาในตอนนี้มีเพียงเกาฉางเหวิน