"สายใยครอบครัวต่างหากคือพันธนาการอันยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า เพราะมีสายใยครอบครัวและกฎหมาย จึงผูกมัดผู้คนไว้!"
"วิธีควบคุมเหล่าขุนนางฉ้อฉลของกระหม่อม คือเริ่มจากญาติพี่น้อง!"
หากไม่ใช่เพราะจวนติ้งกั๋วกง ศึกป้องกันฉางอันย่อมไม่มีทางเอาชนะได้ เพราะเขาไม่มีทางบุกเข้าเสี่ยงอันตราย คงหนีไปเจียงหนานนานแล้ว
ถึงขั้นยอมวางเพลิง เผาเมืองฉางอัน ทำให้น้ำขุ่นไปหมด
แต่การต่อสู้จนตัวตายของจวนติ้งกั๋วกง ทำให้เขาต้องอยู่ต่อ
นี่คือความน่ากลัวของสายใยครอบครัว!
โทษติดพ่วง ที่น่าสะพรึงก็อยู่ตรงนี้ เมื่อก่ออาชญากรรมต้องคำนึงถึงการพัวพันญาติมิตร ย่อมต้องใคร่ครวญอย่างรอบคอบ
ฮือ!
ชั่วพริบตา
อู่จ้าวและซ่างกวันวานเอ๋อร์ต่างสูดลมหายใจเยือกเย็นเฮือกใหญ่ พวกนางมองเกาหยางอย่างไม่อยากเชื่อ หัวใจสั่นสะท้านพร้อมกัน
สายใยครอบครัวคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดในหล้า ราชันย์แห่งความตายอย่างเกาหยางจะเริ่มจากญาติพี่น้องงั้นหรือ?
แม้แต่อู่จ้าวที่แสวงหาวิธีควบคุมขุนนางฉ้อฉล ก็ยังต้องเอ่ยว่า แผนนี้โหดเกินไปแล้ว!
"เจ้าจะให้เจิ้นประหารเก้าตระกูลของพวกขุนนางฉ้อฉลเหล่านี้หรือ? ผู้เดียวฉ้อฉล เก้าตระกูลสูญสิ้น?"
อู่จ้าวเอ่ยอย่างตกตะลึง
ราชันย์แห่งความตายเกาหยางสมชื่อยิ่งนัก วิธีนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกิน