เกือบจะพร้อมกัน
จวนหลู
หลู่เหวินนั่งอยู่ในห้องรับรอง ชาน้ำด้านหน้าปล่อยให้เย็นเฉียบ เขานั่งนิ่งไม่ไหวติง ดั่งรูปปั้น
ในเวลานี้ หญิงอ้วนท้วมสมบูรณ์ ดูแลร่างกายเป็นอย่างดี เดินยิ้มแย้มเข้ามา ในมือถือจานขนมที่เพิ่งทำเสร็จ
“ท่านพี่ ลองชิมดูนี่สิ เพิ่งคิดค้นกันในครัว”
นางวางขนมลงบนโต๊ะ นั่งลงตรงข้ามหลู่เหวิน บนใบหน้าเผยความดีใจจนปิดไม่มิด “ท่านพี่รู้ข่าวหรือยัง? ราชันย์แห่งความตายที่จวนติ้งกั๋วกงท่านนั้นสิ้นชีพไปแล้ว”
หลู่เหวินนิ่งเงียบ
นางไม่ได้สังเกตความผิดปกติของเขา พูดต่อพร้อมรอยยิ้ม “ดีแล้วล่ะ ต่อไปนี้ไม่ต้องคอยระแวงอีกแล้ว ท่านพี่ไม่รู้หรอก ตอนนั้นที่เขาทำอะไร ‘สินค้าราคาถูก’ นั่น ทำให้ข้าขาดทุนไปเท่าไหร่ และคดีหม้อดำของศาลต้าหลี่ ทำให้ศาลต้าหลี่เสียศักดิ์ศรีไปหมดสิ้น... ตอนนี้ดีแล้ว ภัยสังคมตายซะที!”
นางพูดพลางยื่นมือไปหยิบขนม
“ปั้ง!”
หลู่เหวินยกมือขึ้นปัดขนมในมือนางหล่น
นางตะลึง มองสามีอย่างงงงวย “ท่านพี่ ท่าน...”
“เรื่องนี้ ท่านดีใจนักหรือ?” หลู่เหวินเอ่ยขึ้นในที่สุด เสียงเย็นเยียบ
นางตกใจกับน้ำเสียงของเขา พูดตะกุกตะกัก “หรือ... หรือว่าไม่ควรดีใจ? เกาหยางไม่ใช่ศัตรูของเราหรอกหรือ? เขาตาย มันไม่ใช่เรื่องดีต่อตระกูลหลูหรอกหรือ?”