“เดิมทีมันเป็นเช่นนี้เองสินะ……”
ผู้ติดตามจ้องมองอิงฉีด้วยความตื่นตะลึง รู้สึกว่าถ้อยคำนี้ช่างมีเหตุมีผลยิ่งนัก
ว่ากันตามจริง หนทางของเท้าก็คือหนทาง วิธีการก็คือระเบียบ การหลอกคนรู้จักก็คือความคุ้นเคย!
อิงฉีไม่เปลี่ยนสีหน้า กลับพลั้งเสียงด้วยความตื่นเต้น
“ข้าน้อยได้ยินว่าจิ่นอีเหว่ยของมหาจักรวรรดิเฉียนจับนักศึกษาที่ซื้อข้อสอบไปมากมายเมื่อคืนที่แล้ว ดูเหมือนเรื่องข้อสอบรั่วไหลคราวนี้จะเป็นความจริงแน่แล้ว”
“แม้ราชันย์แห่งความตายผู้นี้จะเจ้าเล่ห์ ต้องการใช้หลี่เหวินเสวียนเป็นโล่กำบัง แต่นักเรียนแห่งตระกูลใหญ่ทั่วหล้า จะยอมให้คนจากตระกูลต่ำต้อยเพียงผู้เดียวมากดข่มเหนือตนโดยไม่มีแม้แต่ความขุ่นเคืองสักนิดหรือ?”
“สองเรื่องนี้ย่อมบีบรวมเข้าด้วยกันแล้วบิดเบือนต่อได้……”
อิงฉีลูบคาง ยิ่งคิดยิ่งเห็นว่าทำได้จริง
เขาคือสายลับเทียนจื่อผู้เกรียงไกร ได้รับพระบรมราชโองการให้ดูแลร่างแหแคว้นเยี่ยนประจำเมืองฉางอัน มีอำนาจตัดสินใจสูงสุด แม้พุทธบุตรเจียเย่กำลังจะเสด็จมาทางตะวันออกเพื่อกวนสันติแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ถือเป็นภารกิจใหญ่หลวงที่สุด แต่เขาก็ควรจะสร้างความเดือดร้อนให้เกาหยางบ้างไม่มากก็น้อย
มิฉะนั้นจะไปรายงานตัวต่อเยี่ยนอู๋ซวงอย่างไร?
ผู้ติดตามนามว่าเยี่ยนเสี่ยวซาน เป็นสายลับเหรินจื่อแห่งแคว้นเยี่ยน
เขาทำหน้านิ่งผิดปกติ กล่าวด้วยความอดทน “ท่านท่าน ดูท่าทางว่าครั้งนี้ก็คงไม่สำเร็จ”
อิงฉี: ”?”
เขาหันสายตาไปมองเยี่ยนเสี่ยวซานด้วยความงงงวย
เยี่ยนเสี่ยวซานเปิดปากว่า “เพราะครั้งนี้ก็คือหลุมพรางอีกหลุมหนึ่งที่ราชันย์แห่งความตายขุดไว้ ท่านเปลี่ยนข้อสอบไปนานแล้ว แม้แต่เรื่องขายข้อสอบก็เป็นฝีมือท่านปั่นขึ้นเองทั้งหมด”