ตั่ก!
ตั่ก ๆ!
ควันไฟสงครามลอยขึ้นเหนือทุ่งหญ้า กองทหารม้าจากเผ่าต่าง ๆ แห่ทะลักออกมา รวบรวมกำลังกันโดยมิได้นัดหมาย
นี่คือรูปแบบการศึกบนทุ่งหญ้า ในยามศึกสงบ ชาวซงหนูแยกย้ายกันเร่ร่อนเลี้ยงสัตว์ แต่เมื่อใดที่จุดควันไฟสงครามขึ้น ชานอวี๋มีคำสั่ง ทุกเผ่าบนทุ่งหญ้าต้องเร่งรุดรวมพล เตรียมพร้อมเข้าสู่สงคราม
สภาพแวดล้อมอันโหดร้ายบนทุ่งหญ้า ได้ลิขิตให้ชาวซงหนูที่เติบใหญ่เพียบพร้อมทุกคน ล้วนเป็นทหารกล้าที่เจนจบในศึก นี่คือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของซงหนู!
รวดเร็วนัก
ทหารซงหนูคนแล้วคนเล่า กวัดแกว่งกระบี่ใหญ่ ควบม้าศึกมายังหน้ากระโจมหลวง พวกเขาจ้องมองไปยังตำแหน่งศูนย์กลางด้วยแววตาคลั่งศรัทธา
ณ ที่นั้น คืออ๋องของพวกเขา!
ณ ที่นั้น คือศรัทธาของพวกเขา!
ชานอวี๋ จักนำพาพวกเขาไปสู่ความเกรียงไกร ชานอวี๋จักทำให้ทุกผู้คนในเผ่า ต่างได้มีชีวิตที่อิ่มท้องและกายอุ่น!
เฮ่อหลานฉากระโจนขึ้นม้า พู่สีแดงบนหมวกสักหลาดเป็นเครื่องหมายแห่งสถานะสูงสุด เขามองไปยังกองทหารม้าซงหนูนับหมื่นตรงหน้า ดวงตาคู่นั้นเยียบเย็นและเปี่ยมด้วยจิตสังหาร!
เขาดึงบังเหียนม้าศึกแน่น เปล่งเสียงก้องว่า "ร้อยปีแล้ว!"
"เกือบร้อยปีเข้าไปแล้ว!"
"มหาจักรวรรดิเฉียนที่ครั้งหนึ่งบรรพชนเราเกือบจับเป็นปฐมจักรพรรดิได้ พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว คิดค้นอาวุธอันทรงพลังขึ้นมาได้ ผลิตสบู่หอม ผลิตน้ำตาลขาว พวกพ่อค้ามหาจักรวรรดิเฉียนที่ละโมบ แค่สบู่ก้อนเดียวก็กล้าเอาไปแลกกับแกะหนึ่งตัวจากเผ่าข้า!"