โรงเตี๊ยมหย่งอัน
โครม!
ประตูห้องที่ปิดสนิทถูกคนจากภายนอกชนจนเปิดกระจุย!
เยี่ยนเสี่ยวซานพุ่งเข้ามาในห้องพร้อมเหงื่อไหลพร่า ไม่ทันจะปิดประตูด้วยซ้ำ ก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
"นายพล!"
"ได้แล้ว!"
อิงฉีพุ่งลุกจากเก้าอี้ขึ้นทันที
"พุทธบุตรชนะงั้นรึ?"
เยี่ยนเสี่ยวซานหอบหายใจแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นกล่าวว่า
"นายพล ยามนี้พุทธบุตรไม่ได้ออกมือแม้แต่น้อย ผู้รับมือประลองคือจันทัน ศิษย์ผู้พิทักษ์คัมภีร์ภายใต้บังคับของพระองค์ต่างหาก!"
"แต่เพียงศิษย์ผู้เดียว เขากลับโต้วาทีตั้งแต่ฟ้าสางจวนถึงย่ำค่ำ พ่ายแพ้ให้กับปูชนียบุคคลแห่งสำนักต่าง ๆ ของมหาจักรวรรดิเฉียนถึง 32 คน!"
"32 สมรภูมิ!"
"ชนะ 32 ครั้ง!"
"แม้แต่ราชันย์แห่งความตายยังสิ้นหวังจนไม่แม้แต่จะไปยังฉวีเจียง!"
ตูม!
ภายในห้อง เงียบงันราวแดนมรณะ
อิงฉียืนตัวแข็งค้างอยู่ตรงนั้น ผ่านไปถึงสามจังหวะหายใจ จึงหันไปมองเยี่ยนเสี่ยวซานทันที
"เจ้าว่าอะไรนะ? เกาหยางสิ้นหวังจนไม่ยอมไป?"
"ไม่ไป!"
"ปูชนียบุคคล 32 คนแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนพ่ายแพ้ให้กับศิษย์เพียงคนเดียวของกัสสปะโดยแท้จริงงั้นรึ? แล้วพุทธบุตรกัสสปะก็ยังไม่แม้แต่จะออกมือ?"
"มิใช่ผิด!"
เยี่ยนเสี่ยวซานพยักหน้าหงึก
วินาทีถัดมา
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
อิงฉีเงยหน้าหัวเราะลั่น หัวเราะจนน้ำตาแทบไหล!
"ชนะแล้ว!"
"ข้าซึ่งเป็นนายพลซุ่มซ่อนมาในฉางอันนานเช่นนี้ ในที่สุดก็มีวันชนะราชันย์แห่งความตายนั่นสักครั้ง!"
หลายปีมานี้ เขาอิงฉีต้องเสียเปรียบให้แก่เกาหยางมาสักกี่ครั้ง? ร่างแหต้องสูญเสียคนไปสักเท่าใด? กระทั่งด่านลับที่แคว้นเยี่ยนฝังเอาไว้ในฉางอันมานานหลายปี ก็ถูกเกาหยางถอนรากถอนโคนไปเป็นรุ่นแล้วเป็นรุ่นเล่า!
เขาอิงฉีในฐานะสายลับชั้นเทียนจื่อแห่งแคว้นเยี่ยน เมื่อไรที่เคยต้องอดกลั้นความอัปยศเช่นนี้?
แต่บัดนี้
โชคชะตาหมุนเวียนเปลี่ยนข้าง!
เกาหยางแม้แต่ศิษย์เพียงคนเดียวของกัสสปะยังก้าวข้ามไม่ผ่าน!
งั้นในสมรภูมินี้ เขาจะหวนกลับมาชนะด้วยสิ่งใดอีก?! อิงฉียิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น เขาฟาดมือลงบนบ่าของเยี่ยนเสี่ยวซานแรงหนึ่ง แล้วกล่าวว่า
"ยอดเยี่ยม!"
"ยอดเยี่ยมนักจันทัน!"
"ยอดเยี่ยมนักพุทธบุตรกัสสปะ!"
"อ๋อ!"