คำพูดนี้เอ่ยขึ้น ฉับพลันทำให้คนของลัทธิไร้ปรานีทั้งหมด ดวงตาล้วนแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งศรัทธา
ซุ่มซ่อนมาหลายปี ในที่สุดพวกเขาก็จะมีวันที่ภารกิจใหญ่ใกล้สำเร็จหรือ?
ไป๋ซินซินถือทวนเงินเล่มหนึ่ง ลุกขึ้นกล่าวว่า “ท่านเกากล่าวไว้ว่า ข่าวไปถึงรัฐจ้าว จ้าวหวงจะต้องทุ่มสุดกำลังปิดกั้นข่าวอย่างแน่นอน!”
“ผู้บัญชาการมังกรเงิน!”
กัวอูจีเดินออกมากล่าว “เจ้าลัทธิ!”
“เจ้านำคนไปทันที ลอบกระจายข่าว นำคำสั่งของจักรพรรดินีแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ประกาศให้คนทั้งแผ่นดินรู้!”
“เรื่องนี้ ยิ่งครึกโครมเท่าใดก็ยิ่งดี!”
“พร้อมกันนั้น สองฝั่งแม่น้ำหวยเหอ ข่าวที่เรือธัญญาหารร้อยลำของมหาจักรวรรดิเฉียนหันหัวเรือกลับในวันเดียว ก็ส่งออกไปด้วยความเร็วสูงสุด!”
กัวอูจีประสานมือคารวะ “ขอรับ!”
“แต่ภายใต้การปิดกั้นของจ้าวหวง ราษฎรจะเชื่อหรือไม่?”
ไป๋ซินซินเอ่ยขึ้น “ท่านเกากล่าวว่า กระแสธารใหญ่ไม่อาจต้านทาน จิตใจคนยากจะรวมเป็นหนึ่ง!”
“เจ้าทำตามนี้ก็พอ!”
“ขอรับ!”
“ผู้บัญชาการมังกรแดงอยู่ที่ใด?” ไป๋ซินซินถามอีกครา
“เจ้าลัทธิ!”
เล่ยเป้าพุ่งออกมา
“เจ้านำคนไปทันที มุ่งหน้าสู่ริมแม่น้ำที่อสูรตาเดียวสถิตอยู่ รอจนผ้าจ่าวเกาและราคาธัญญาหารทำให้รัฐจ้าวปั่นป่วนอลหม่าน ข้าจะส่งคนมา เมื่อถึงเวลา เจ้าจงขุดอสูรตาเดียวขึ้นมา แล้วนำเพลงกล่อมเด็กที่ท่านเกาเตรียมไว้ กระจายออกไปด้วยความเร็วสูงสุด”
เล่ยเป้าก็ตื่นเต้นระคนยินดีอย่างยิ่ง
“เจ้าลัทธิ ขอรับ!”
“ก่อนหน้านี้เป็นข้าน้อยที่มองผู้บัญชาการมังกรคู่ผิดไป อีกวันหนึ่งจะต้องนำสตรีงามมาเชิญโทษต่อผู้บัญชาการมังกรคู่ด้วยตนเองเป็นแน่!”
เล่ยเป้ากล่าวอย่างตื่นเต้นสุดซึ้ง
มาถึงตอนนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ลัทธิไร้ปรานีกำลังจะก้าวสู่ความรุ่งเรืองอย่างแท้จริง
ไป๋ซินซินพยักหน้าอย่างเรียบเฉย แล้วเอ่ยต่อว่า “ผู้อาวุโสหวัง!”
“เจ้าลัทธิ!”
ผู้อาวุโสหวังเดินออกมา แววตาฉายประกาย