“เร็วปานนี้ก็ตอบได้แล้วรึ?”
เจิ้งเสวียนหลิงได้ยินดังนั้น ใจก็อบอุ่นด้วยความยินดี
หวังเถิงนี่ตอบมาแสบสันต์พิลึกกึกกือ แต่ก็มีของจริงอยู่ในตัว
เพิ่งผ่านไปเพียงเท่านี้ ก็ตอบคำถามที่ยากยิ่งข้อนี้ได้แล้ว
“เร่งตอบมา!”
เจิ้งเสวียนหลิงรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง
หวังเถิงเอ่ยขึ้นเสียงดังทันที
“คำถามของท่านครูใหญ่คือ ซานซีเสวียนคงซื่อ คงเสวียนซีซาน อ่านตรงก็ได้ อ่านย้อนก็ได้ ความหมายเหมือนเดิม แล้วข้าผู้เป็นศิษย์จะตอบด้วยว่า สตรีขึ้นผิดที่นอน ผิดนอนกับผัวผู้อื่น!”
เสียงดังสนั่น!
รอยยิ้มแห่งความยินดีบนใบหน้าเจิ้งเสวียนหลิงแข็งค้างทันที
เหล่าขุนนางฝ่ายอักษรฝ่ายบู๊ทั้งสากลต่างแลบตากว้าง
กระดานฮู่ในมือหลู่เหวินเอียงสะดุ้งฮือ แทบจะตกลงโขกเท้าตนเอง
หลี่เหวินเสวียนยิ่งตามืดมิด แทบเสียสติล้มลง
ซี้!
ชุยซิงเหอสูดลมหายใจเข้าลึก
สวี่กวนหลานก้มหน้า คาบริมฝีปากตัวเองแน่น
ส่วนเฉินฝ่าก็เมื่อย้ายตัวไปข้าง ๆ เงียบ ๆ ครึ่งก้าว
แม้แต่อู่จ้าวก็จับตาหงส์แลบตาโตทันที ทั้งองค์ไม่อาจสงบสติได้
เพราะคำตอบข้อนี้แม้จะหยาบโลนต่ำต้อย แต่ก็เกี่ยวกับกลอุบายของบทกลอนได้อย่างแนบเนียนจริง ๆ!
สตรีคู่กับผัวผู้อื่น
ขึ้นผิดคู่กับผิดนอน
และทั้งคำตอบไม่ว่าจะเรียงคำหรือความหมาย กลับกลืนไปได้ทั้งหมด!
ไอ้หนูคนนี้ไม่ได้ไร้พรสวรรค์ด้านความเฉลียวฉลาดเฉียบแหลมเลย
หากแต่ความสามารถของมันวิ่งกรูไปยังที่ที่ห้ามไปที่สุดโดยเฉพาะ!