เหล่าแม่ทัพเฒ่ากำลังลังเล จู่ๆ เสียงของจ้าวรื่อเทียนก็ดังขึ้น
เกาหยางได้ยินก็อดมองไปทางต้นเสียงไม่ได้ เห็นเพียงชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตน ใบหน้าเปี่ยมความฮึกเหิมจ้องมาที่เขา
รูปร่างกำยำล่ำสัน แขนขาทรงพลัง ไหล่กว้างหนา ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความห้าวหาญ
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นราวกับฟ้าผ่ากลางพื้นราบ
"กิจการนี้ ข้าฉินชูโม่ก็ลงขันด้วย เริ่มผลิตจำนวนมากทันที!"
ฉินชูโม่ก็โบกมือใหญ่แล้วเอ่ยขึ้นตรงๆ
"พี่รื่อเทียน ใจถึงยิ่งนัก!"
"พี่ฉิน ใจถึงยิ่งนัก!"
เกาหยางยกนิ้วโป้งให้พร้อมเอ่ยชม
สมกับเป็นตระกูลขุนศึก แค่ชื่อก็ไม่ธรรมดาจริงๆ
"ท่านเกา เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น!"
"ที่สำคัญคือธุรกิจนี้ดีเลิศ ไม่มีเหตุให้ต้องปฏิเสธเลย" จ้าวรื่อเทียนเอ่ยขึ้น
ด้านข้าง ฉินชูโม่ก็เอ่ยเสริม "พี่รื่อเทียนพูดถูกแล้ว ที่สำคัญคือธุรกิจดี อนาคตกว้างไกล กำไรเกินจินตนาการ"
ใบหน้าของจ้าวพั่วหนูพลันดำมืด เขามองไปที่จ้าวรื่อเทียนแล้วเอ่ย "อัปมงคล ถอยไป!"
"ข้าเองก็อยู่ที่นี่ มีที่ไหนกันที่แกจะสอดปาก!"
จ้าวรื่อเทียนหดหัวทันที "ท่านปู่ ได้ขอรับ"
พูดจบ จ้าวรื่อเทียนก็ถอยหลังไปหลายก้าว
ฉินเจิ้นกั๋วก็แหงนหน้าถอนใจ "เฮ้อ เคราะห์ร้ายของตระกูล"
ฉินชูโม่ลดเสียงลง "ท่านปู่ หลานเพียงรู้สึกว่าธุรกิจนี้อนาคตไกลไร้ขีดจำกัด ร่วมหุ้นไม่มีทางขาดทุน!"
แววตาของฉินเจิ้นกั๋วเหมือนมองทะลุทุกอย่าง มุมปากแฝงรอยยิ้มหยัน "เจ้าพูดดีๆ เถอะ ตกลงคิดว่าธุรกิจนี้ทำได้ หรือว่าเรือนคณิกาของตัวเองน่าเริงรมย์กว่ากันแน่?"