คำพูดนั้น ดั่งเสียงระเบิดที่ดังก้องในใจของอู่จ้าว ทำให้สีหน้านางเย็นเยียบลงในทันใด พร้อมกับเจตนาสังหารอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง!
ซ่างกวันวานเอ๋อร์เองก็มีสีหน้าตื่นตะลึงยิ่งนัก นางกล่าวกับเกาหยางด้วยท่าทีเคร่งขรึมว่า “ท่านเกา เรื่องนี้เกี่ยวพันกับการสวรรคตของจักรพรรดิองค์ก่อน จะกล่าวลอย ๆ มิได้”
อู่จ้าวตรัสกับเกาหยางว่า “เป็นผู้ใด?”
ทั่วร่างของอู่จ้าวอบอวลไปด้วยเจตนาสังหารอันน่าสะพรึงกลัว
แต่เกาหยางกลับส่ายศีรษะ จ้องมองอู่จ้าวตรง ๆ “ฝ่าบาท เรื่องนี้โปรดอภัยที่กระหม่อมยังมิอาจทูลได้ ขอพระราชทานเวลาอีกสักสองสามวันพ่ะย่ะค่ะ”
“กระหม่อมกำลังสืบสวนอยู่แล้ว เพียงไม่กี่วันก็จะกระจ่างแจ้ง แต่ขอฝ่าบาทโปรดระมัดระวังพระองค์ให้มากขึ้น”
หลี่หลงคาดว่ากำลังสืบค้นไปทั่ว ทั้งยังมิได้ทำอย่างลับ ๆ เพราะเรื่องที่เกาฉางเหวินถูกวางกับดักนั้นเล็กน้อยเกินไป ไม่ถึงขั้นต้องสืบอย่างปกปิด
หากเรื่องที่ท่านหญิงหลินกล่าวเป็นความจริง และสิ่งที่เฉินเฉียงกล่าวก็เป็นจริง เช่นนั้นย่อมต้องทำให้ไทเฮาตกพระทัยเป็นแน่!
หลี่หลงสืบสวนด้วยตนเอง และยังเกี่ยวข้องกับเกาฉางเหวิน ผู้ที่อยู่เบื้องหลังย่อมคาดเดาถึงเขาได้โดยง่าย
เกาหยางไม่ทราบชัดว่าท่านหญิงหลินถูกเปิดโปงหรือไม่ และเซียวไทเฮาทรงทราบหรือไม่ว่าผู้นี้เกี่ยวข้องกับเฉินเฉียง
แต่เมื่อเขาเริ่มสืบสวนเฉินเฉียงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย หากการสวรรคตของจักรพรรดิองค์ก่อนไม่ปกติจริง เซียวไทเฮาย่อมต้องเรียกตัวเขาเข้าเฝ้า หรือกระทั่ง… ลอบสังหารเขา!
แต่การจะลอบสังหารเขาในฉางอันนั้น ยากลำบากเพียงใดย่อมคิดดูก็รู้
ตัวเขาผู้นี้ยังมีชื่อเสียงเกรียงไกรอยู่บ้าง หากไม่สำเร็จ ก็ต้องเผชิญกับการแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งจากเขา หรือแม้แต่การตอบโต้อย่างรุนแรงจากทั้งจวนติ้งกั๋วกง ดังนั้นการเรียกตัวเข้าเฝ้าจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!