เฮือก!
จางผิงกับจางโซ่วทั้งสองสูดลมเย็นเข้าพร้อมกัน ใบหน้าเคร่งขรึม
เกาหยางได้เตือนสติพวกเขาแล้ว
ชายผู้นี้ก่อนที่การคัดเลือกขุนนางด้วยการสอบหกกรมจะเริ่มขึ้น ได้หลอกล่อกู้ชิงหยวนให้หลงกับการพนัน จนเขาเผยข้อสอบออกไป
เขาอ้างว่าจะนำข้อสอบไปขายเอาเงิน คลื่นยิ่งสูงปลายิ่งแพง แต่ตัวเองกลับแอบหนีไปก่อน
พูดอีกนัยหนึ่ง เขาไม่ได้ต้องการเงินแน่นอน!
สิ่งที่เขาต้องการคือเห็นการคัดเลือกขุนนางด้วยการสอบหกกรมล้มเหลว เห็นมหาจักรวรรดิเฉียนจมดิ่งสู่ความปั่นป่วนที่ไม่เคยมีมาก่อน!
นิ้วของเกาหยางเคาะเบา ๆ ลงบนโต๊ะ กล่าวเสียงเบา
"คนที่เงินสิบหมื่นเหรียญทิ้งได้ทิ้งเลยโดยไม่เสียดาย ย่อมไม่ใช่เพียงเจ้าของสำนักพนันธรรมดา"
"คราวนี้ผลักดันหวังเถิงขึ้นอื้อฉาวนั้นมีเขาร่วมอยู่หรือไม่ เปิ่นหวังก็ไม่อาจฟันธงได้ แต่ภายในเมืองฉางอันขนาดใหญ่นี้ เขาย่อมเหมาะจะเป็นมือที่สามมากกว่าตระกูลใหญ่แห่งเจียงหนาน!"
เฮือก!
จางผิงกับจางโซ่วมองหน้ากัน ความเคร่งขรึมปรากฏชัดบนใบหน้าทั้งคู่
ชายผู้นี้วางแผนเรื่องข้อสอบรั่วไหลของหกกรมไว้ล่วงหน้า และเมื่อล้มเหลวยังฉวยโอกาสใช้หวังเถิงก่อเรื่องต่อได้ เห็นได้ว่าเขาน่าปวดหัวเพียงใด!
เกาหยางลุกขึ้นยืนช้า ๆ แววสนใจเข้มข้นพลาดผ่านในดวงตา
"รับนิโครธรรมเปิ่นหวัง"
"กององครักษ์จิ่นอีจงไล่ล่าเจ้าของกิจใหญ่แห่งสำนักพนันเทียนเซียงให้จงได้!"
"เปิ่นหวังสั่งให้เจ้าสืบย้อนจากครั้งแรกที่กู้ชิงหยวนก้าวเข้าสำนักพนันเทียนเซียง"
"สืบคนที่เขาเคยติดต่อ สืบเงินที่เขาใช้จ่าย สืบทุกคนในเมืองที่สวมแหวนหยกดำ และนิ้วหัวแม่มือขวามีรอยแผลเป็นเก่า!"
