น้ำเสียงของอู่จ้าวแผ่วลง พลางแฝงการตำหนิเตือนที่ยากเอื้อนเอ่ย ทำให้เผยเฉิงได้แต่คุกเข่าสำนึกผิด
“ฝ่าบาท กระหม่อมรู้บาปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
เผยเฉิงไม่เคยคาดคิดว่าเกาหยางจะเตรียมไม้ตายนี้ไว้
ทันทีที่กระดาษไผ่ปรากฏขึ้น ก็ก่อผลร้ายแรงถึงชีวิตต่อตระกูลเผย!
ทว่าในใจลึก ๆ ของเผยเฉิงรู้แจ้งแก่ใจว่า นี่หาใช่สิ่งที่เรียกว่าทำกระดาษเสร็จในชั่วคืนไม่
ข้อนี้ ไร้ซึ่งความเป็นไปได้!
ดูท่า… ฝ่าบาทคงจะไม่พอพระทัยตระกูลของกระหม่อม และไม่พอพระทัยตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ของมหาจักรวรรดิเฉียนมานาน
เผยเฉิงก้มหน้าลงต่ำ มองไม่เห็นสีหน้าบนใบหน้า การประชุมราชสำนักต้นวันนี้เขายอมรับความพ่ายแพ้แล้ว
นี่คือกระแสธารใหญ่ ต่อให้เป็นเขาก็ไม่อาจพลิกฟ้าคืนดินได้ โดยเฉพาะการเทียบกันระหว่างกระดาษไผ่กับกระดาษไหมหนังก่อ ยิ่งปิดประตูตีเขา!
แต่… นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าตระกูลเผยของเขาจะยอมแพ้
ดวงตาหงส์ของอู่จ้าวเย็นเยียบ กวาดตามองเหล่าขุนนางเบื้องล่าง จากนั้นตรัสเรียบ ๆ ว่า “เกาอ้ายชิงผลิตกระดาษไผ่ได้ นับว่ามีคุณูปการล้ำฟ้า!”
“ในเมื่อกระดาษไผ่นั้นทนทานกว่าและมีคุณภาพเหนือกว่ากระดาษไหมหนังก่ออย่างเทียบกันไม่ติด ที่กล่าวอ้างกันว่าการสอบคัดเลือกต้องใช้กระดาษไหมหนังก่อแต่เพียงอย่างเดียวนั้น ก็ยิ่งน่าขันหนักเข้าไปอีก!”
“ระเบียบนี้ ให้ยกเลิกอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!”
“อีกประการหนึ่ง เจ้ากรมพิธีการอยู่ที่ใด?”
อู่จ้าวตรัสถาม ด้วยพระพักตร์เปี่ยมบารมี
“กระหม่อมชราอยู่พ่ะย่ะค่ะ”
ซ่งหลี่ก้าวออกมา คารวะกล่าว
อู่จ้าวรับสั่งเรียบ ๆ “ท่านซ่ง เกาอ้ายชิงกล่าวมานั้นหาใช่ไร้เหตุผล เรื่องนี้เจิ้นจะมอบให้ท่านไปประสานกับเกาอ้ายชิง หาทางจัดการเสนอมาให้เจิ้น อย่าให้เจิ้นผิดหวัง”