จูซานโบกมือใหญ่ พร้อมพลางนำทหารมือปราบกว่ายี่สิบนายเตรียมบุกฝ่าประตูวัดไป
แต่ครั้นเพิ่งจะก้าวย่างไปข้างหน้า
ฉับ!
ทหารองครักษ์ของคณะทูตสามแคว้นร่วมร้อยชีวิตชักกระบี่ยาวออกมาครึ่งดอกพร้อมกัน!
แสงปลายกระบี่เยือกเย็นนั้น ทอดยาวต่อกันเป็นสายในหมอกยามเช้า
มู่หรงฟู่ เถียนเช่อ และฉู่หนิงอวี้ ต่างเดินออกมาจากสองข้างฝูงชนอย่างช้า ๆ
ฉู่หนิงอวี้มีดวงตาหงส์เยือกเย็นไร้ความปรานี เอ่ยขึ้นว่า
"พระโอรสศาสดากำลังปราบมาร"
"ผู้ใดห้ามเข้าใกล้โดยเด็ดขาด!"
จูซานมองคนทั้งหลาย ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ธรรมดา
นางสีหน้าบูดบึ้งกล่าวว่า
"ที่แห่งนี้คือแผ่นดินของมหาจักรวรรดิเฉียน!"
"มือปราบอย่างพวกเราจะสืบคดีวัดสักแห่ง เจ้ายังกล้าขัดขวางอีกหรือ?"
"อยากหาความตายหรือไร!"
มู่หรงฟู่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว กล่าวเสียงหนักแน่นว่า
"พวกเรามิได้ขัดขวางการสืบคดีของจินอีเว่ยแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน หากแต่ท่านปรมาจารย์เจียเยปคือพระโอรสศาสดาแห่งแคว้นเทียนจู พระจริงในสายตาของศาสนิกชนนับไม่ถ้วน และยังเป็นแขกเกียรติยศที่คณะทูตสามแคว้นร่วมกันเชิญมา!"
"ที่ท่านปราบมารอยู่ ณ ที่นี้ ก็เพื่อมหาจักรวรรดิเฉียน เพื่อสรรพชีวิตบนแผ่นดิน เจ้าจะลงมือขัดขวางได้อย่างไร?"
เถียนเช่อเอ่ยขึ้นเสียงเย็นชา
"พระโอรสศาสดากำลังปราบมาร หากมือปราบของมหาจักรวรรดิเฉียนบุกเข้ามา จับกุมทันที!"
"แต่จงจำไว้ อย่าให้เป็นอันตรายกับพวกเขาเด็ดขาด!"
"รับทราบ!"
ทหารองครักษ์ทั้งหลายกล่าวเสียงดังพร้อมกัน แล้วจ้องมองมือปราบของมหาจักรวรรดิเฉียนตรงหน้าพร้อมหน้าพร้อมตา