ศีลธรรมโลกเสื่อมสามร้อยปี เกี่ยวอะไรกับข้า

ตอนที่ 1682 ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม แม้แต่คนปลูกข้าวก็ล้มหาย!

7 นาที· 1.7K คำ

ณ บัดนี้

สนามสอบสาขาช่าง

หลู่ เถียะจู้ยังคงรักษาจิตใจอันมั่นคงอยู่ได้อย่างดี

เขาเกิดในสกุลช่างฝีมือ ตั้งแต่เยาว์วัยติดตามบิดาซ่อมสะพาน เข้าไม้ค้ำโครง สร้างเรือน ในสายตาของเขา สาขาช่างย่อมไม่อาจบิดเบี้ยวยิ่งกว่าวิชากฎหมายหรือวิชาแพทย์ไปได้ หากที่สุดก็เพียงวาดแบบ วาดภาพสะพาน

เรื่องเช่นนี้มีอันยากตรงไหน?

แต่แล้ว

เมื่อกระดาษข้อสอบคลี่ออก ข้อแรกเป็นเพียงข้อเดียวก็ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

ข้อที่หนึ่ง

มีอำเภอหนึ่งสร้างสะพานโค้งหินขึ้นสามช่วงโค้ง ช่วงกลางใหญ่สุด ยืนยาวสามจ้าง

เมื่อสร้างเสร็จ สำนักงานอำเภอได้รับรองการรับมอบ ผ่านไปมาได้โดยปราศจากอุปสรรค

ใช้งานมาแปดปี วันหนึ่งขบวนรถธัญญาหารผ่านมา โค้งหินฝั่งซ้ายช่วงกลางก็ฉีกขาดลงทันที พื้นสะพานพังทลาย มีผู้ถึงแก่กรรมสามคน บาดเจ็บเจ็ดคน

ตรวจสอบบันทึกการสร้างสะพานพบว่า

หินที่ใช้เป็นหินชนะต์พื้นเมือง ความหนาของโค้งสองฟุตสี่นิ้ว

ยามสร้างสะพาน ช่างเคยกล่าวไว้ว่า "หินนี้เปราะบาง ควรเพิ่มความหนาเป็นสามฟุต"

แต่รองอำมาตย์ปฏิเสธโดยอ้างเหตุว่า "สิ้นเปลืองเงินยิ่งนัก"

ตรวจอีกพบว่า ก่อนสะพานพังมีฝนตกหนักต่อเนื่องสามวัน น้ำแม่น้ำทะลักเซ่น มีท่อนไม้ลอยน้ำปะทะฐานโค้งฝั่งซ้าย ทิ้งรอยแตกบนหินฐานโค้งลึกราวครึ่งนิ้ว

บริเวณรอยแตกเห็นเนื้อหินเป็นลายละเอียด ดุจมีบาดแผลเก่าแก่

ตรวจอีกพบว่า ตลอดแปดปีสะพานนี้ไม่เคยได้รับการตรวจซ่อม รูระบายน้ำบนพื้นสะพานถูกใบไม้ร่วงอุดตัน น้ำฝนมักขังในร่องรอยพื้นสะพาน เมื่อฤดูหนาวน้ำแข็งขยายตัว รอยแตกในเนื้อหินจึงขยายกว้างทีละปี

คำถาม

หนึ่ง เหตุใดสะพานนี้จึงพังทลาย อะไรคือสาเหตุหลัก? จงเรียงลำดับความสำคัญและอธิบายเหตุผล

สอง รองอำมาตย์ ช่างฝีมือ และผู้ตรวจการที่ผ่านมาทุกคน ต่างควรรับผิดชอบในความผิดใดบ้าง?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป