พร้อมกับความเงียบงันของจวนติ้งกั๋วกง สกุลซูกล้าหาญส่งของหมั้นมาสู่ขอ สกุลลวี่ก็รับของหมั้นไว้ การหมั้นหมายระหว่างสองสกุลซูและลวี่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองฉางอันราวสายฟ้าฟาด
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้อง หายใจลึกๆ รอคอยงานวิวาห์อันยิ่งใหญ่ที่จะสั่นสะเทือนไปทั้งเมืองฉางอันอย่างแน่นอน
หกวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
คืนก่อนวันวิวาห์
ดวงดาวประดับประดาฟากฟ้า คลุมเมืองฉางอันที่เงียบสงัด
ตำหนักรองในราชวัง เทียนไขโยกไหว
อู่จ้าวเอนกายบนเตียงนุ่ม มือวางหนังสือลับจากหน่วยเสื้อคลุมหลี่ จดรายชื่อขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่สกุลซูเชิญและยืนยันว่าจะไปร่วมงานในวันพรุ่งนี้อย่างเปิดเผย
อู่จ้าวมองรายชื่อนี้ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง
“เจ้าเล่ห์นัก...”
สมเป็นที่ออกจากรังทั้งหมด สั่นสะเทือนฉางอัน
ยวี่สื่อที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับเกาหยาง เชื้อพระวงศ์สายรองที่ถูกตัดอำนาจ ขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ที่ถูกจัดการ... แทบไม่มีใครขาด
ยิ่งไปกว่านั้น ขุนนางที่เคยพัวพันคดีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเมืองสุยหยางแต่ไม่มีหลักฐาน ต่างไม่รังเกียจที่จะเผชิญหน้าซูเหวินฮั่นที่ใบหน้าบวมเป่งราวหัวหมู ฝืนใจชมว่า “รูปงามคู่ควร หญิงงามชายชาตรี” ถึงกับประกาศว่าจะมาด้วยตนเอง และจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่
อู่จ้าวเงยหน้าขึ้น มองไปทางด้านหนึ่ง
ไม่ไกลนัก
เกาหยางนั่งตัวตรง ยังคงตรวจตราหนังสือฎีกา