ตูม!
พร้อมกับปณิธานอันแน่วแน่ของอู่จ้าว และน้ำเสียงเย็นชา ทั่วทั้งวังหลวงแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนก็เริ่มเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ
เหล่าทหารรักษาพระองค์และขันทีของมหาจักรวรรดิเฉียน ต่างออกจากวังหลวงอันสง่างามด้วยความเร็วสูงสุด ขึ้นขี่อาชาศึกสง่า และกระจายออกจากเก้าประตูวังไปยังจวนของขุนนางทั้งหลายในเมืองฉางอัน รวมถึงจวนของแม่ทัพใหญ่ทั้งปวง
กีบม้ากระทบพื้น ก่อให้เกิดฝุ่นบนดิน
ขันทีและนางกำนัลบางส่วน เมื่อเห็นขันทีที่ควบม้าออกจากวังไปด้านนอก ต่างพากันหลีกทาง และมองอาชาสง่าตรงหน้าด้วยสายตาหวาดหวั่น
แม้ประสาทรับรู้จะช้าเพียงใด พวกเขาก็รู้ว่า มหาจักรวรรดิเฉียนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!
"ฝ่าบาททรงเคลื่อนไหวเช่นนี้ เกรงว่าคงเกิดเรื่องใหญ่!"
"ฤดูใบไม้ร่วงและเหมันต์ ซงหนูบุกเข้ามาหลายครั้ง ปล้นชิงราษฎรของเรา ฝ่าบาททรงกริ้วมานานแล้ว ถึงขั้นฝึกทหารไว้แต่เนิ่น นี่เกรงว่า..."
"ซงหนูมาไวดั่งลม ทหารม้าน่าสะพรึงยิ่ง หากไม่ใช่เพราะโรคระบาดใหญ่ครั้งนั้น สถานการณ์ของเราคงยากลำบากกว่านี้ ครั้งนี้ฝ่าบาทส่งกองทัพใหญ่ หวังว่าจะล้างแค้นได้!"
"กำลังรบของซงหนูสู้เราไม่ได้ แต่ทหารม้าพวกมันวิ่งเร็วเหลือเกิน ทิศทางในทะเลทรายก็แยกแยะยาก เกรงว่า..."
"ระวังคำพูด! เรื่องใหญ่เช่นนี้ยังกล้าโต้แย้ง ไม่ต้องการหัวแล้วหรือ?"
"ท่านกงกงไว้ชีวิตด้วย!"
"..."
ศักราชไคหยวนปีที่สองแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ฤดูใบไม้ผลิ
เพียงชั่วพริบตา
ทั่วเมืองฉางอันแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนก็เดือดพล่าน
เมืองฉางอันที่สงบเงียบมาตลอดเหมันต์ เพราะราชโองการเดียวของอู่จ้าว ก็พลันเดือดพล่านขึ้นมา!