"เจ้าหาที่ตาย!"
ชายหน้าเลนไหว้พลันบันดาลโทสะ เขาส่งเสียงตวาดกึกก้อง
เขาไม่เคยคาดคิดเลยจริงๆ ว่า ตนเองผู้เป็นถึงหัวหน้าโจรภูเขาจะมีวันถูกกรรโชกกลางถนน แถมยังเป็นเพราะจิตใจดีงามชั่ววูบนี้!
คนดี ช่างยากเย็นถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ตาเฒ่าฉู่เห็นท่าทางดุร้ายราวกับจะกินคนของชายหน้าบากเข้า ก็อดหวาดหวั่นมิได้ ราษฎรแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนนั้นอุปนิสัยดุดัน เขาย่อมหวั่นเกรงว่าชายหน้าบากจะชกเขาตายด้วยหมัดเดียว
เหตุนี้ เมื่ออยู่บนถนนมาอันซึ่งไร้ผู้คน เขาจึงไม่กล้ากรรโชกเลย ทว่าบนถนนจูเชวี่ยซึ่งผู้คนสัญจรไปมา ย่อมปลอดภัยกว่ามากนัก
เขาใจเด็ด ตัดสินใจลองเดิมพันสักตั้ง!
"ทุกท่านมาดูเร็วเข้า เขาไม่เพียงชนข้า ยังคิดจะสังหารข้ากลางถนนอีก ยังมีกฎหมายบ้านเมืองอีกหรือไม่ ยังมีฟ้าดินอีกหรือไม่"
เสียงร้องของตาเฒ่าฉู่ยิ่งฟังดูน่าเวทนาขึ้นทุกขณะ
ไม่ช้า ราษฎรมหาจักรวรรดิเฉียนจำนวนมากได้ยินเสียงก็กรูกันเข้ามาล้อม
"เกิดสิ่งใดขึ้น?"
"ผู้ใดกล้าทำร้ายคนกลางถนน?"
"ใต้ฟ้าสว่างสดใส เหตุใดจึงมีผู้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้?"
บรรดาราษฎรมหาจักรวรรดิเฉียนที่มุงดูความสนุกกรูกันเข้ามา นี่ทำให้ตาเฒ่าฉู่รู้สึกปลอดภัยอย่างใหญ่หลวง
ชายหน้าเลนข่มกลั้นจิตสังหารไว้สุดกำลัง เขามั่นใจว่าสามารถชกตาเฒ่าฉู่ตายด้วยหมัดเดียว ทว่าหากทำเช่นนั้น ชีวิตของเขาก็พินาศสิ้น!
ภรรยาของเขา อนุภรรยาของเขา และทุกสิ่งทุกอย่างของเขา ล้วนจะกลายเป็นฟองอากาศ ตนต้องหวนคืนสู่วิถีชีวิตที่ต้องหลบหนีเป็นโจรป่าอีกครั้ง
ทว่าที่ทำให้เขาขัดเคืองยิ่งกว่าคือ เขากระทำความดีอย่างเห็นได้ชัด!