"บุกขึ้นไป เอาทั้งหมดบุกขึ้นไป!"
"ปิดล้อมมหาจักรวรรดิเฉียนให้มิดชิด ใช้กำลังพลถ่วงให้พวกเขาหมดแรง!"
"ใครตัดหัวราชันย์แห่งความตายได้ ถือเป็นผลงานชิ้นเอก เพียงพอที่จะทำให้ชื่อเสียงก้องไปทั่วชนเผ่าเทพเจ้า เป็นที่เคารพยำเกรงของชนรุ่นหลัง!"
ทว่า ความปีติยินดีของเขาไม่ได้คงอยู่นานนัก
เพราะโอรสซ้ายเริ่มพบว่า พลังการรบและความทรหดของทหารม้ามหาจักรวรรดิเฉียนนั้น เหนือความคาดหมายของเขาอย่างมาก
ทหารม้าเกราะดำเหล่านั้น ต่อให้ถูกล้อมด้วยศัตรูหลายเท่าตัว ก็แทบไม่มีความตื่นตระหนก
พวกเขารวมกลุ่มกันสามห้าคน จัดกระบวนเป็นขบวนย่อยด้วยความพร้อมเพรียง คุ้มกันซึ่งกันและกัน เกราะทมิฬบนกายทำให้ยากที่ศัตรูจะสังหารพวกเขาลงได้อย่างรวดเร็ว กลับกลายเป็นว่าพวกซงหนูที่รุมล้อมถูกตัดตกจากหลังม้าทีละคน!
พูดได้เต็มปากว่า ทหารม้า elite ที่อู่จ้าวคัดเลือกให้เกาหยางชุดนี้ ไม่มีใครอ่อนแอ
ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมืออย่างไม่ต้องสงสัย!
หากเทียบกำลังรบ ยิ่งเหนือกว่าทหารใต้บัญชาของเกาเทียนหลงเสียอีก!
นี่ต่างหากคือกำลังหลักที่แท้จริงของศึกนี้!
สิ่งที่ทำให้โอรสซ้ายเริ่มสิ้นหวังยิ่งขึ้นคือ ความแตกต่างของความทรหดของม้าศึกเริ่มปรากฏชัด การพุ่งชนและตะลุมบอนความเข้มข้นสูงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ม้าศึกซงหนูจำนวนมากเริ่มหมดแรง ความเร็วช้าลง ลมหายใจหอบหนัก
แต่ม้าศึกของมหาจักรวรรดิเฉียนกลับยังคงมีพลกำลังค่อนข้างสมบูรณ์ การชน การเลี้ยว การเร่งความเร็ว ล้วนดูคล่องแคล่วเป็นอย่างยิ่ง
ตราชั่งของสมรภูมิ ในท่ามกลางการสูญเสียอันนองเลือด เริ่มเอียงไปทางฝ่ายมหาจักรวรรดิเฉียนอย่างที่เห็นได้ด้วยตา
ศึกนี้รบตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงมืดค่ำ
สีเลือดบนใบหน้าโอรสซ้ายค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อย
เขามองเห็นธงของจวี่ลี่อ๋องทางปีกขวาถอยร่น เริ่มมีทีท่าจะแตกพ่าย
เขามองเห็นแนวรบกลาง เบื้องหน้าเหล่านักรบมหาจักรวรรดิเฉียนผู้ห้าวหาญราวกับเครื่องจักรสังหารที่ไม่รู้จักเหนื่อย ค่อย ๆ รุกคืบไปข้างหน้า ศพของฝ่ายตนกองซ้อนกันเป็นชั้น ๆ