ชั่วขณะนั้น
เสียงคำราม เสียงโกรธเกรี้ยว ประสานกัน ทะยานสู่ฟ้า
นี้คือกำลังพลชั้นยอดของทั้งสองฝ่าย แม้เครื่องมือของชาวซงหนูจะไม่พร้อม แต่อาศัยคนที่มากกว่าทัพมหาจักรวรรดิเฉียนถึงสามเท่า
ทหารมหาจักรวรรดิเฉียนทุกนาย ต้องรับศึกหนึ่งต่อสาม
แต่เมื่อเผชิญหน้าชาวซงหนูที่มีจำนวนมากกว่าหลายเท่า กำลัง แปดร้อย ของเกาหยางกลับไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย
กล่าวได้โดยไม่เกินความเป็นจริงว่า กำลังแปดร้อยของเกาหยางนี้ ตั้งแต่บนลงล่าง เว้นแม่ทัพแล้ว ไม่มีผู้ใดขลาดเขลา
จิตใจของพวกเขา ตั้งแต่วิ่งแบกน้ำหนัก และจากการถูกเกาหยางแปรเปลี่ยนวิธีการบ่มเพาะให้ทรมาน ย่อมเหนียวแน่นเป็นพิเศษยิ่ง
อย่าว่าแต่สองพันกว่าคนเลย ต่อให้แปดร้อยต้องรับมือห้าพัน หมื่นคน พวกเขาก็กล้าชักกระบี่ออกมา
นี่คือกองกำลังเลือดเหล็กที่แท้จริง
ไม่ไกลออกไป
โย่วเสียนอ๋องแห่งซงหนู หลวนตีเฮ่อหยางเห็นภาพนี้ มุมปากก็ยกยิ้ม
เขากำหมัดแน่น เปล่งเสียงสูงว่า "สองพันสี่ร้อยปะทะแปดร้อย ชัยชนะย่อมเป็นของข้า"
"พวกชาวมหาจักรวรรดิเฉียนนี้หมดท่าแล้ว"
องครักษ์ของเกาหยางล้วนสวม เกราะดำ โดยไม่มีข้อยกเว้น ชาวซงหนูที่ปาเท่อนำมาแม้จะเป็นกำลังพลชั้นยอด แต่เกราะที่สวมใส่กลับไม่เป็นระเบียบ ส่วนใหญ่เป็นเกราะแดง
แดงหนึ่ง ดำหนึ่ง ภายใต้สายตาอันร้อนแรงนับไม่ถ้วน ปะทะกันอย่างรุนแรง
ตูม
วินาทีต่อมา
สีหน้าของอ๋องขวาเผ่าซงหนู หลวนตีเฮ่อหยางก็เปลี่ยนไป ดุจพบเห็นสิ่งเหลือเชื่อใด
"อะไรกัน"
เขาร้องด้วยความตกตะลึง กายโน้มไปข้างหน้าฉับพลัน
เพราะแทบมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ว่าแปดร้อยคนบุกทะลวงขบวนทัพซงหนูโดยตรง
ฤทธิ์ของดาบโม่ผ่าเกราะของชาวซงหนูได้โดยง่าย เลือดแดงฉานกระเซ็น สร้างความบาดเจ็บถึงตาย