ในขณะเดียวกัน
ณ ราชสำนักซงหนู
เฮ่อเหลียนฉายืนอยู่ภายในกระโจมราชัน ทอดสายตามองแผนที่บนโต๊ะ ใบหน้าเจือรอยยิ้ม
“นอกเขตรักษาการซ่างหลิน กองทัพหลักของจั๋วเสียนอ๋องล้อมปราบกองทัพแคว้นเฉียนนี้ สร้างความเสียหายยับเยิน”
“เสวียนสุ่ยเหอเท่า อิ๋วเสียนอ๋องปะทะกองทัพหลักแคว้นเฉียน ต่างฝ่ายต่างสูญเสีย ตกอยู่ในภาวะคุมเชิง!”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ กองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนทั้งสองสาย ล้วนไม่ปรากฏวี่แววราชันย์แห่งความตาย เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียว—ราชันย์แห่งความตายอยู่ที่เขาชางหลาน!”
นิ้วมือของเฮ่อเหลียนฉากดลงบนแผนที่ตรงตำแหน่งเขตแม่น้ำอย่างแรง เสียงเปี่ยมด้วยความแน่ใจไม่คลางแคลง
ปาเท่อยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าราวกับพร้อมจะกระโจนเข้าใส่ เอ่ยว่า “ท่านพ่อข่าน เช่นนั้นก็ว่าราชันย์แห่งความตายคราวนี้ตายแน่!”
“หลายวันก่อน อ๋องหลางหยาและอ๋องเจิ้นเยว่ส่งข่าวมา เหอซีจะไม่ซ้ำรอยเดิมอีกเป็นอันขาด ทั้งสองคนได้บัญชาการแปดเผ่าเหอซี นำทัพแสนนายไปล้อมปราบกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนนี้!”
“คาดว่า… อีกสองวันนี้ก็จะมีข่าวดีส่งมา!”
ปาเท่อนึกถึงความอัปยศที่ราชันย์แห่งความตายแห่งแคว้นเฉียนนำมาสู่เผ่าซงหนู ใบหน้าก็เจือรอยยิ้ม
ครานี้… ราชันย์แห่งความตายนั้นต่อให้มีปีกก็หนีไม่พ้น!
คำพูดนี้หลุดออกมา เหล่าขุนพลเผ่าซงหนูในกระโจมล้วนหัวเราะลั่น ต่างประสานมือคำนับเฮ่อเหลียนฉา
“พวกกระหม่อมยินดีกับต้าฉานอวี๋ แสดงความยินดีกับต้าฉานอวี๋!”
“หลางหยาอ๋องและเจิ้นเยว่เอ๋อร์เตรียมการป้องกันไว้แล้ว ทัพนับแสนนายไปล้อมปราบ ต้องฆ่าราชันย์แห่งความตายให้ทิ้งเกราะหนีหัวซุกหัวซุนเป็นแน่!”
“คาดว่าอีกสิบกว่าวัน หลางหยาอ๋องและเจิ้นเยว่เอ๋อร์คงยกศีรษะของราชันย์แห่งความตายผู้นั้นมาถวายเป็นของขวัญแก่ต้าฉานอวี๋แล้ว!”
“ความอัปยศในวันวาน ได้ถูกชำระล้างในชั่วข้ามวัน!”
“ควรยกจอกฉลองครั้งแล้วครั้งเล่า ควรยกจอกฉลองครั้งแล้วครั้งเล่า!”
เหล่าขุนพลซงหนูส่งเสียงขึ้นอย่างพร้อมเพรียง เสียงดั่งฟ้าคำรามสะท้อนก้องในกระโจมราชัน