"อะไรนะ?"
เกาฉางเหวินได้ยินดังนั้นก็ตกใจยิ่งนัก
เขาเกือบจะร้องคำว่า "พี่ใหญ่" ออกมา
หูซานเหนียงก็ไม่คิดไม่ฝันว่าเกาฉางเหวินจะไม่ละโมบ แต่ชายสวมหน้ากากเทพมัจจุราชผู้นี้กลับอยากเดิมพันอีกรอบ
"น้องชาย เจ้าบ้าหรือไร?"
"นังแก่คนนี้เพิ่งเสียไปมากมาย บัดนี้ถึงกับเอาตัวเองเข้าเดิมพัน เห็นชัดว่าหมดทางจนต้องกระโดดกำแพง เสียจนตาลายไปแล้ว พวกเราถือเงินหนึ่งแสนแปดหมื่นตำลึงหนีไปไม่ดีหรือ?"
เกาฉางเหวินพูดพลางแอบมองหูซานเหนียงแวบหนึ่ง สายตานั้นราวกับมองงูพิษที่แลบลิ้น
"หากเจ้าชอบของแบบนี้ ข้าจะเอาเงินหนึ่งแสนแปดหมื่นตำลึงนี้ไปหาสาวงามบริสุทธิ์ยี่สิบคน... ไม่สิ สามสิบคนมาให้เจ้า รูปร่างต่างกัน สาวอวบสาวผอม มีครบทุกรสชาติ!"
"ความสุขเช่นนั้น เจ้าไม่มีทางจินตนาการได้ แต่ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อนางจริงๆ!"
"คุณชายรองเกา!"
หูซานเหนียงได้ยินแล้วเส้นเลือดที่ขมับเต้นติกจนแทบอยากฆ่าคน
ปากของเกาฉางเหวินผู้นี้ช่างเหมือนบ่อส้วมที่อาบยาพิษ ทั้งเหม็นทั้งถากถาง แต่นางเกรงว่าเกาหยางจะเปลี่ยนใจ จึงต้องอดกลั้นความอยากบีบคอเกาฉางเหวินเอาไว้
เกาหยางตบมือเกาฉางเหวินเบาๆ ส่งสัญญาณให้เขาปล่อยมือ แล้วเสียงก็ดังลอดผ่านหน้ากากออกมา
"คุณชายรอง คงทราบดีว่าคลื่นยิ่งใหญ่ปลายิ่งแพง รอบก่อนพวกเราได้หนึ่งแสนแปดหมื่นตำลึง หากรอบนี้ชนะอีก ก็จะได้สามแสนสามหมื่นตำลึง นับเป็นเงินก้อนมหาศาล!"
"ข้าเห็นว่า ควรเสี่ยงเดิมพัน!"
เกาฉางเหวินจ้องตาหูซานเหนียง แม้จะไม่เต็มใจนัก แต่เมื่อเกาหยางพูดแล้ว เขาก็เอ่ยลองเชิง
"ในเมื่อเจ้ามีความมั่นใจเช่นนั้น ถ้า...เช่นนั้นลองอีกหนึ่งรอบก็ได้?"
เกาหยางพยักหน้า
เกาฉางเหวินกัดฟัน หันไปพูดกับหูซานเหนียง "เอาล่ะ ในเมื่อน้องชายข้ามีความมั่นใจ เช่นนั้นข้าจะให้เขาลองอีกหนึ่งรอบกับเจ้า!"
หูซานเหนียงสีหน้าผันผวน สายตาจับจ้องไปที่เกาหยางแล้วเอ่ยถาม "ไม่ทราบว่าคุณชายท่านนี้อยากเล่นอะไร? ยังจะทายคี่คู่อีกหรือไม่?"