ยามอาทิตย์อัสดง แสงทองสาดส่องทั่วเมืองฉางอัน
เกาหยางนำเฉินเซิ่งและองครักษ์คณะมุ่งหน้าสู่จวนสกุลซ่างกวัน ไม่นานก็เห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ มองจากระยะไกลรู้สึกได้ถึงความสง่างามขรึมขลัง แสดงถึงรากฐานอันลึกซึ้งของตระกูลสูงศักดิ์
ประตูใหญ่สีชาดสูงหลายจ้าง บนบานประตูฝังหมุดทองเหลืองแถวหนาแน่น ขนาบข้างด้วยสิงโตหินสง่างามสองตน ภายใต้แสงตะวันสีทองยิ่งดูทรงอำนาจ
"กลัวอะไร ลุยเลย!"
เกาหยางดึงกางเกงขึ้น สูดหายใจลึก
อยากได้ตัวซ่างกวันวานเอ๋อร์ ขั้นตอนนี้ต้องเผชิญหน้า ซ่างกวันเซวียนและซ่างกวันถิงจะดุร้ายสักเพียงไหน?
อย่างไรเสียเขาก็เป็นหลานชายใหญ่แห่งจวนติ้งกั๋วกง เจ้ากรมครัวเรือนแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ผู้ตรวจการแผ่นดิน คนโปรดข้างกายจักรพรรดิหญิง จะตบเขาตายด้วยหมัดเดียวจริงหรือ?
"เฉินเซิ่ง เจ้าไปเคาะประตู!"
"อู๋ก่วง เจ้าคอยรับข้าน้อยทุกเมื่อ!"
เกาหยางเอ่ยสั่ง
ตึงตึง!
เฉินเซิ่งเคาะประตูใหญ่ เสียงเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้น ประตูสีชาดถูกเปิดออก พ่อบ้านชราคนหนึ่งกวาดตามองคณะของเกาหยาง
"ท่านเกา นายท่านและคุณชายใหญ่รออยู่ที่ห้องโถงใหญ่นานแล้ว เชิญเข้าเร็ว!"
เกาหยางก้าวเข้าจวนสกุลซ่างกวัน สิ่งแรกที่เห็นคือทางเดินหินศิลาเขียวกว้างขวาง คดเคี้ยวสู่ส่วนลึกของจวน สองข้างปลูกดอกไม้สีสดสวยงามยิ่ง
ไม่นาน เกาหยางก็เดินตามทางหินจนถึงโถงหลัก พบซ่างกวันวานเอ๋อร์ที่ยืนรออยู่นอกประตู