ทันทีที่เกาฉางเหวินเพิ่งวิ่งหนีออกจากเรือนไปได้ด้วยไม้เกาเฟิงที่ถือไม้เท้าตามตีนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเกาหยางก็ค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย
เขานั่งอยู่ข้างโต๊ะหิน ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ ดวงตาค่อย ๆ ทะลุลึกขึ้นเรื่อย ๆ
"ไอ้ฉางเหวินคนนี้นี่ กลับแล่นเรือปะทะสายฝนบังเอิญเตือนข้าได้อย่างดี"
ฉู่ชิงหลวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ท่านผัวหมายความว่า มีผู้ใดกำลังแกล้งสืบค้นข้อสอบอยู่หรือ"
เกาหยางพยักหน้า "แม้แต่คนอย่างฉางเหวิน ยังมีคนยอมเทเงินก้อนใหญ่เข้าไปแลกข้อสอบ แล้วข้าราชการเหล่านั้นที่สัมผัสต้นฉบับข้อสอบเองได้จริง จะยิ่งกว่านั้นอีกหนใด"
เกาหยางลุกขึ้นยืน น้ำเสียงส่งความเย็นเยียบออกมา "กำแพงในโลกไม่มีผนังใดที่ลมไม่ซึมผ่าน เงินทองย่อมขยับใจคน คนยอมตายเพราะเงิน นกยอมตายเพื่ออาหาร"
ดวงตาฉู่ชิงหลวนแน่นควั่น "ท่านผัวหมายถึงว่า ข้อสอบมีความเสี่ยงรั่วไหลหรือ"
"กำไรมากเข้า ย่อมมีผู้กล้าเสี่ยงชีวิตลงเล่น!"
"ธรรมชาติมนุษย์ช่างเป็นเช่นนี้ จึงต้องระวังกันเสียไม่ได้!"
เกาหยางอุทานถอดใจหนึ่งครา แล้วร้องสั่งทันใด "เฉินเซิ่ง!"
"กระหม่อมอยู่ที่นี่!"
เฉินเซิ่งปรากฏกายในเรือนราวกับภูตผี
เจ้ารีบรุดไปพบจางผิง สั่งจิ่นอีเหว่ยตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ให้เฝ้าติดตามบ่อนพนัน หอนางโลม โสเภณีลับ และสำนักพิมพ์ใหญ่น้อยทุกแห่งในเมืองฉางอันให้ตายตัว!