ช่วงเวลาเดียวกัน
จวนติ้งกั๋วกง
ระเบียงหลัง
ฉู่ชิงหลวน ลวี่โหย่วหรง ซ่างกวันวานเอ๋อร์ เฉินเซิ่ง อู๋ก่วง และลวี่หลัว ต่างมารวมตัวกันอยู่กลางลาน
เห็นได้ชัด
ข่าวการพ่ายแพ้ต่อเนื่อง 32 นัดที่ฉวีเจียง พวกนางก็ได้ทราบกันแล้ว
ใบหน้าของทุกผู้แม้จะประดับด้วยความหนักอึ้งเล็กน้อย แต่กลับไม่ได้ตื่นตระหนกกันมากมาย
เฉินเซิ่งเคี้ยวเมล็ดแตงโมไปพลาง ส่งเสียงลิ้นครวญ
"มหาจักรวรรดิเฉียนแพ้ต่อเนื่องถึง 32 นัด พระภิกษุจานถานคนนี้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา!"
"ผู้เป็นนี้ มิอาจมองข้ามได้เลย!"
อู๋ก่วงพยักหน้าหงึก แล้วเอ่ยต่อ "จี้อู๋จิ้ว เสวียนอี และจ้าวเสวียน ล้วนเป็นอาจารย์ใหญ่ผู้มีชื่อเสียงของมหาจักรวรรดิเฉียนมานับสิบปี พระภิกษุจานถานคนนี้สามารถโต้วาทีเอาชนะพวกเขาได้ต่อเนื่อง ย่อมมีฝีมือจริง!"
ลวี่หลัวฟังแล้วรู้สึกตึงเครียด มือเกร็งบีบปลายแขนเสื้อแน่นโดยไม่รู้ตัว
"แล้วเงินที่พวกเราเดิมพันเข้าไปเมื่อวาน……"
"ลวี่หลัว มีอะไรต้องกังวลเล่า"
ซ่างกวันวานเอ๋อร์ยื่นมือลูบท้องที่เริ่มอูม กล่าวด้วยความสงบนิ่ง "ท่านอ๋องทรงตรัสไว้ว่ามั่นใจเต็มสิบส่วน ย่อมไม่มีเหตุใดต้องวิตก"
ฉู่ชิงหลวนยกถ้วยชาข้าง ๆ ขึ้น จิบเบา ๆ
"ถูกต้อง"
"ยามนี้เป็นเพียงวันแรก ยิ่งจานถานเก่งกาจเท่าใด ชื่อเสียงของเจียเย่ก็ยิ่งสูงส่งเท่านั้น นักพนันที่ยังคอยดูสถานการณ์อยู่ก็ยิ่งกล้าหย่อนเงินเข้าเจ้าภัตตาคารพนันมากขึ้น"
"บางที นี่อาจเป็นผลที่ท่านอ๋องปรารถนาจะเห็นเสียด้วยซ้ำ!"
จูซานได้ยินดังนั้น จึงพยักหน้ารับรัว
"ฮูหยินทรงว่าถูกแล้ว!"
"ท่านอ๋องนั้นลึกล้ำเจ้าเล่ห์สักแค่ไหน……"
"อืม?"
ถ้อยคำนี้เพิ่งหลุดออกมา
สายตาของทั้งสามนาง ฉู่ชิงหลวน ซ่างกวันวานเอ๋อร์ และลวี่โหย่วหรง ก็มาบรรจบกันที่ตัวจูซานทันที เปี่ยมด้วยแรงกดดันอันรุนแรง
จูซานสั่นสะท้านทั้งตัว รีบแก้คำทันที
"กระหม่อมหมายความว่า ท่านอ๋องนั้นลึกล้ำไกลประเสริฐสักแค่ไหน!"
"ฉากเล็ก ๆ เช่นนี้ จะหนีเลยมือท่านอ๋องได้อย่างไร?"
พูดจนถึงตรงนี้
จูซานยังเกร็งหลังตรงขึ้นอีก
ยิ่งไปกว่านั้น……เขาเองก็เดิมพันทรัพย์สินทั้งหมดของตนลงไปเช่นกัน แม้แต่เงินค่ากางเกงขาสั้นตัวเดียวก็ไม่เหลือไว้!