จวนตระกูลซ่ง
ห้องชั้นใน
เหล่าลูกหลานสายตรงของตระกูลซ่งพร้อมหน้าพร้อมตากันหมด บรรยากาศเคร่งเครียดยิ่งนัก
“แม้ฝ่าบาทจะมิได้มีราชโองการชัดแจ้ง แต่การที่เกาหยางลาออกจากตำแหน่งกลายเป็นที่แน่นอนแล้ว ตระกูลซ่งของเรา…ควรไปทางไหนดี?”
เสียงของซ่งหลี่ดังขึ้น สายตากวาดมองเหล่าลูกหลานสายตรงแกนหลักของตระกูลซ่ง
น้ำเสียงของเขาหม่นหมอง แม้แต่เส้นผมก็ขาวโพลนไปไม่น้อย
ข้างกาย ซ่งชิงชิงนิ่งเงียบ
นางย่อมรู้ถึงความเศร้าโศกและเคียดแค้นในใจของซ่งหลี่
ยามที่เกาหยางตกอับที่สุด ตระกูลซ่งกลับซ้ำเติมถอนหมั้น ใครจะคาดคิดว่า มังกรซ่อนกายที่หมอบนิ่งนั้น พอพลิกกายขึ้นสู่ห้วงน้ำลึกก็ฉายแสงส่องสว่างไปทั่วมหาจักรวรรดิเฉียน!
ในชั่วพริบตา
ตระกูลซ่งกลายเป็นที่อัปยศของมหาจักรวรรดิเฉียน เป็นเรื่องขบขันของเมืองฉางอัน
ยามที่เกาหยางมีอำนาจถึงขีดสุด ตระกูลซ่งกลับมิได้ซาบซึ้งถึงพระคุณแม้เพียงหยดน้ำ!
ก่อนที่เกาหยางจะลาออก ครอบครัวของเขากลับซื้อภาพวาดนามธรรมนี้นั้นด้วยราคาสูงลิบ เพื่อหวังจะประสานความสัมพันธ์ ซ่งหลี่ถึงกับขออาสาลาออกจากตำแหน่งด้วยตนเอง
พูดได้ไม่เกินจริง กลยุทธ์การดำเนินการย้อนทางนั้นจัดเต็มสุดขีดจริง ๆ
“ท่านพ่อ เรื่องนี้ต้องพูดอีกหรือ? เกาหยางกล้าลาออกอย่างเปิดเผย ทำให้ฝ่าบาททรงพิโรธ ย่อมหมดอำนาจลงแล้ว!”
“บัดนี้…เป็นจังหวะเหมาะที่สุดที่จะตัดขาดและแยกเส้นแบ่งเขตชัดเจน!”
“แต่ทว่า ฝ่าบาททรงต้องการคนใกล้ตัว ชุยซิงเหอจะต้องขึ้นมารับช่วงต่อ มีท่าทีจะเป็นถึงอัครเสนาบดี ตระกูลซ่งของเรา ควรทุ่มเดิมพันที่ชุยซิงเหอ!”
ทันทีที่ซ่งหลี่พูดจบ ซ่งอู่พี่ชายของซ่งชิงชิงก็รีบลุกขึ้นยืนแล้วพูดออกมาอย่างรวดเร็ว
“ทุ่มเดิมพันที่ชุยซิงเหอ?”
ซ่งหลี่สีหน้าแสดงความลังเล หันไปมองซ่งชิงชิงที่นิ่งเงียบมาตลอด