ชั่วขณะนั้น
อู่จ้าวตัวแข็งค้างไปชั่วใด
บรรดาผู้คนโดยรอบก็หนึ่งเสียงเดียวกัน
นี่มันไม่ใช่แผนธรรมดา
นี่คือแผนพิษที่ซุกซ่อนเป้าหมายลับอีกชั้นไว้ข้างใน!
ทั้งจักรพรรดิฉีและจักรพรรดิเยี่ยนถูกหยอกล้อจนเสียศูนย์
แล้วยังจะมีอีกไหม?
อู่จ้าวมองเกาหยาง เบ้าตาสั่นคลอนด้วยความตกใจ แล้วเอ่ยถาม "เกาชิง คำของเจ้ามันหมายความว่าอย่างไร?"
เกาหยางจ้องมองอู่จ้าว ริมฝีปากค่อย ๆ เลือกรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้งขึ้น
"ฝ่าบาท คำล่อลวงที่กระหม่อมแพร่ในแคว้นเยี่ยนนั้น หากมองภายนอกก็เพียงเพื่อทำลายชื่อเสียงของเยี่ยนอู๋ซวงกับเฉินผิง ให้ทั้งคู่อึดอัดมึนงง ให้ราษฎรแคว้นเยี่ยนสูญเสียความไว้วางใจในราชสำนัก"
"แต่ที่แท้จริงแล้ว นั่นเป็นเพียงชั้นแรก"
คิ้วของอู่จ้าวขมวดมุ่นยิ่งขึ้น รีบถามต่อทันที
"แล้วชั้นที่สองคืออะไร?"
เกาหยางไม่ตอบตรง ๆ กลับถามกลับว่า "ฝ่าบาทยังทรงระลึกได้หรือไม่ว่า ครั้งนั้นแคว้นฉีใช้ 'แผนพิษดึงดูดผู้มีความสามารถ' ต่อมหาจักรวรรดิเฉียน?"
รูม่านตาของอู่จ้าวหดเล็กลงเล็กน้อย
นางย่อมจำได้เป็นแน่
ยามนั้นแคว้นฉีแพร่ข่าวล่อลวงไปทั่วดินแดนมหาจักรวรรดิเฉียน สรรเสริญว่าแคว้นฉีดีเช่นไร หวังฉวยโอกาสช่วงที่มหาจักรวรรดิเฉียนบังคับใช้วิธีก้านเดียวกับคำสั่งสลายอำนาจอ๋อง ดึงดูดขุนนางชั้นกลางและบัณฑิตของมหาจักรวรรดิเฉียนไปเข้าฝั่ง
แล้วเกาหยางทำอย่างไร?
เขากลับมือห่อโจรโทษประหาร คนบ้า อันธพาลเกเรของมหาจักรวรรดิเฉียนทั้งหมด แต่งตั้งให้เป็น "ผู้มีความสามารถ" แล้วยัดเยียดลงไปที่แคว้นฉีในคราวเดียว